YOUNGจะทำ! YOUNG ไปต่อ!!
เรื่องราวทั้งหมดเกิดขึ้นในขณะช่วงปี 2013 ที่พวกเราทุกคนนัดกินเบียร์เพื่อส่งท้ายปีเก่า

ณ ตอนนั้นพวกเราคือเหล่าผู้กำกับ MV หน้าใหม่มากๆ ในวงการโดยที่มีตัวผมเอง (แพท-พัชร แห่ง Don't Panic Bkk), นักซ่อมฮาร์ดดิสก์จากหนังเรื่อง 36 อย่างไก่-ณฐพล บุญประกอบ, เบสท์-วรรจธนภูมิ (Eyedropper Fill), พงศ์-ฐิติพงศ์ (Hello Filmmaker), พี่ต้น-เอกภณช้างเผือกแห่งความเหงา (กระต่ายตื่นตัว) และ มอร์-วสุพล (มอร์ 10 TO 12)

โดยที่จั๊วะนัท-นันทวัฒน์ กับ อะตอม-ติณห์นวัช (Eyedropper Fill) รวมไปถึง แจ๋ม-จินนะ (Don't Panic Bkk) และปั๊ป-ภิไธย (VS SERVICE) โดยที่เรามีชื่อเล่นเรียกกลุ่มของพวกเราไว้อย่างน่ารักๆ ว่า "GO PRO"

ซึ่งตอนนั้นพวกเราก็พอที่จะได้เริ่มทำงานให้เห็นเป็นชิ้นเป็นอันกันอยู่บ้าง แต่มันก็ไม่ได้ทำให้บทสนทนาของพวกเราไปไกลกว่า "ทำงานยังไงให้ได้เงิน?" หรือ "เออ งานที่แล้วขาดทุนเท่าไหร่วะ?" หรือแม้กระทั่ง "งานนี้ดีมากเลย แต่ไม่ได้ตังส์เลยวะ" แล้วยิ่งแต่ละคนมีทางเฉพาะของตัวเองด้วยแล้ว มันเลยยิ่งเพิ่มดีกรีความเนิร์ด และ ความเจ็บช้ำมากเข้าไปใหญ่ (ตัดภาพไปด้วยการชนแก้ว / ยกเครื่องดื่มขึ้นซดเพราะกระหายน้ำ)

วิถีของชาวลูซเซอร์ที่โคตรเนิร์ดแท้ๆ

เวลาผ่านไปจากคนขี้แพ้นั่งกินเบียร์พูดเรื่องเนิร์ด ปรับทุกข์ ทุกคนก็เริ่มคิดถึงการทำอะไรซักอย่างที่มันมีประโยชน์มากกว่าการนั่งฟังพวกเรากันเองพูดคุย แล้วก็รู้สึกว่า "เห้ย มึงแม่งมีวิธีการคิดงานน่าสนใจวะ" หรือ "เหี้ย มึงใช้วิธีนี้คิดงานเลยเหรอวะ เจ๋งแสรดดดดด" ซึ่งแต่ละคนมันก็จะมีความน่าสนใจในสายงานของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นสายงานทดลอง, สายงานสารคดี, วงการทำโฆษณา หรือสายโปรดักชั่นล้วนๆ ก็ล้วนแล้วแต่มีความน่าสนใจมากๆ ในตัวของมันอยู่ สารภาพบาปผ่านสื่อเลยว่า ทุกครั้งที่คุยเราก็จะแอบเก็บ แอบขโมยวิธีคิดอะไรพวกนี้นั่นแหละมาประยุกต์ใช้ในการคิดการทำงานของเราด้วย

แล้วเราว่า ทุกคนก็คงได้ซึมซับสิ่งเหล่านี้ของแต่ละคนเข้าไป จนมีความรู้สึกลึกๆ ในใจร่วมกันว่า มันคงจะดี ถ้าหากว่าเรามานั่งคุยกันแบบนี้ แล้วมีคนอื่นๆ มาฟังมันก็คงจะได้ประโยชน์เหมือนกับที่เราได้นั่นแหละ ประกอบกับการที่คริสซี่ (ถ้าจะย้อนว่าคือใครจะยาวมาก) เอาเป็นว่าคริสซี่สนใจในกลุ่มพวกเรามาซักพัก และ คริสซี่ก็ยื่นขอเสนออย่างกับรู้ใจพวกเราทุกคนมาในช่วงต้นปี 2558

"พวกนายมาทำเวิร์คช็อปทำ MV ให้กับน้องๆ เถอะเราว่า"

ครับ

ไม่มีใครเคยมีประสบการณ์ในการจัดงานอะไรพวกนี้เลย สกิลที่พวกเราพอจะมีคือการนั่งกินเบียร์และเล่าเรื่อง และหลังจากวันนั้นพวกเราทุกคนจึงเริ่มปรับเปลี่ยนการนั่งกินเบียร์และปรับทุกข์ เป็นการนั่งกินเบียร์เพื่อเตรียมความพร้อมต่างๆ นานาที่จะต้องมีในค่าย

เรื่องเงิน, เรื่องสถานที่, การประชาสัมพันธ์, เสื้อผ้าที่จะต้องใช้, อาร์ทเวิร์คที่ต้องออกแบบ ทุกคนแม้ว่าจะเคยทำงานในสายนี้มา แต่งานในการวิ่งเข้าไปหาทุน วิ่งเข้าไปหาสปอนเซอร์ หาสถานที่ ก็เป็นงานที่คริสซี่มาช่วยแบ่งเบาให้เรา ในช่วงที่เราต้องมาแบ่งงาน จัดสรรค์เรื่องเนื้อหา และการหาพี่เลี้ยงมาช่วยงานในวันจริง

ซึ่งก็บอกกันตรงๆ เลย เราไม่รู้ว่าเนื้อหาที่เราหามานั้นมันน้อยหรือว่ามากเกินไป เราเพียงแต่ใช้ความรู้สึกว่า สิ่งเหล่านี้มันจำเป็นและดีน่าบอกต่อ น่าพูดถึง เป็นเกณฑ์ในการคัดสรร โครงสร้างของกิจกรรมแบบนี้ น้องจะได้สิ่งที่เราอยากจะให้พร้อมกับความถึกเถื่อน แบบที่คนโปรดักชั่นอยากได้ โดยที่บางทีเราก็ไม่ได้คิดว่าน้องๆ จะทนไหวมั้ย มันรุนแรงไปหรือเปล่า พอมานั่งนึกมันก็สมัครเล่นแหละในการจัดการ เพราะสุดท้ายเวลาบางช่วงมันก็เกิน พูดได้ไม่ครบ กิจกรรมแน่นมาก น้องแทบไม่ได้นอนเลยในการทำงานแต่ละวัน รวมไปถึงพี่เลี้ยงที่มาช่วยงานเรา ก็เหนื่อยสาหัสเหมือนกัน

เวลา 3 วัน 2 คืนที่ดูเหมือนว่ามันจะน้อยนิด ถ้าเทียบกับระยะทางของมันที่ถูกสร้างมาอย่างยาวนาน การที่เราเห็นสามวันนี้มันเป็นเพียงชั่วพริบตาเดียวเท่านั้นสำหรับคนที่ค่ายนี้ขึึ้นมา

พริบตาเดียวที่จะถูกจำไปชั่วชีวิต

ถึงวันนี้แม้ว่าจะผ่านมาเป็นอาทิตย์แล้ว แต่ความรู้สึกเหล่านั้นมันก็ยังทำให้เรารู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่ได้นึกถึง ได้เห็นรูปที่ทุกคนแชร์กัน รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ แม้ว่าจะจบค่าย หลายๆ คนก็ยังติดต่อพูดคุยกันอยู่ในโลกโซเชียล

ไม่รู้จะดราม่าทำไม แต่ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ขอใช้พื้นที่นี้ขอบคุณทุกคนอย่างเป็นทางการ
อย่างแรก ขอขอบคุณผู้สนับสนุนใจดีทุกคน ที่ช่วยเหลือเราทั้ง Creative Industries ที่ให้สถานที่เวิร์คช็อป, HUBBA ที่เป็นฐานทัพและที่หลับที่นอน อุปกรณ์โปรเจคเตอร์และเครื่องปรินท์เตอร์จาก EPSON รวมไปถึง CHANNAL [V] ไทยแลนด์ อีกทั้ง FUNGJAI และ Bioscope ในเรื่องการประชาสัมพันธ์

อย่างที่สอง ขอขอบคุณน้องๆ ทุกคนที่มาเข้าร่วมโครงการ เราดีใจมากที่ทุกคนสนใจกันอย่างล้นหลาม จนเรามีกำลังใจทำงาน และตั้งใจทำทุกอย่างให้ดีที่สุดเพื่อน้องๆ ทุกคน และเราเชื่อว่าน้องๆ ก็คงได้รับหลายสิ่งหลายอย่างกลับไปใช้ในการเรียน หรือ การทำงานของน้องๆ ได้ในอนาคตแน่ๆ (ไม่อยากใช้คำว่าไม่มากก็น้อย ดูไม่มั่นใจ)

ลำดับถัดมา น้องๆ สต๊าฟทุกคนที่มาร่วมอดหลับอดนอน มาคอยช่วยเหลือพวกพี่ๆ ที่อ่อนด้อยทั้งหลาย ให้งานนี้ผ่านไปได้ด้วยดี น้ำตาจะไหล ขอบคุณมากๆ

อีกกลุ่มบุคคลที่เราล่อลวงมาเป็นโจทย์ในงานทั้ง พี่ณภัทร สนิทวงศ์ เจ้าของเพลง Somewhere ที่เป็นโจทย์ในการหาเรฟเฟอเร้นท์ และวง GYM AND SWIM เจ้าของเพลงเออ.....YUUWAAHUU ที่เป็นโจทย์เพลงในการทำ MV ของค่ายนี้ (ที่ทุกคนคงหลอนไปอีกนานมาก) ขอบคุณมากๆ ครับ

ที่ขาดไม่ได้ขอบคุณทุกคนในแก๊งส์ GO PRO รวมไปถึง คริสซี่ ที่ทำให้มันสำเร็จจนเกิดขึ้่นได้จริง และฝ่าพันอุปสรรค์ ร่วมอดหลับอนนอนกันมาอย่างยาวนาน ตั้งแต่ต้นปีที่ริเริ่มโปรเจคนี้ขึ้นมา และยังคงกินเบียร์ด้วยกันต่อไป

สุดท้ายเราสัญญาว่า มันจะมีครั้งต่อๆ ไป และพวกเราจะทำมันให้ออกมาอย่างดีที่สุด

YOUNGจะทำ
YOUNGไปต่อ

#รัก
#น้ำตาไหล
#ร่างกายอยากปะทะ

แพท
7/8/15
SHARE
Writer
patzh
Regista
Chamchuri Supporters / Bangkok

Comments

Fairto
3 years ago
รอครั้งต่อไปอยู่พี่ 😎😎 #ร่างกายอยากปะทะ
Reply
Jingjosailaway
3 years ago
ตามมาจากงานครั้งที่2ครับ #ร่างกายอยากปะทะ

Reply