Write up, Light up

ณ ค่ำคืนแห่งราตรีกาล-สถานแห่งนี้
ฉันดับตะเกียง แล้ว จุดไฟ.ไฟบุหรี่
ไฟบุหรี่ ทำให้ยามนี้สว่างไสว เหมือนเท่ียงคืนปีใหม่

ส้มดวงน้อย เจ้าสว่างยิ่งกว่าดาวเหนือ แลดาวลูกไก่เสียอีก
เจ้าทำให้ข้าฯสดใส ชื่นใจ แลเบิกบาน แต่..
ข้าฯทำให้เจ้าเหี่ยวเฉา มอดไหม้ แลสูญไป อนิจจา!!

อโหสิกรรมให้ข้าเถิด
ข้าช่วยอะไรเจ้าไม่ได้ดอก นอกจากสูบเจ้าแลสำราญใจต่อไป
เจ้าไม่ใช้มวนแรกดอกนา แลจะไม่ใช้มวลสุดท้ายด้วยข้ารับรอง

แต่ข้ามีอะไรจะให้เจ้า 2 ประการด้วยกัน
คือ คำว่า "ขอบคุณ" แล "ขอโทษ"

ด้วยอำนาจแห่งคำขอบคุณ
ข้าขอให้ควันเขม่าเหล่านั้น ที่ครั้งก่อน แต่กาลเก่า
เคยเป็นกายแห่งเจ้า ล่องลอย สูง สูง-สูง ขึ้นไป ขึ้นๆไป
ขอให้อากาศธาตุโอบอุ้มเจ้า สู่อีเทอร์อันเป็นนิรันด์
ขอให้เจ้าไปไกลจากโลกที่เคยครามแต่บัดนี้ทมิฬ
แลกลายเป็นดวงดาวแห่งฝากฟ้า ที่งามกว่าดาราที่งามที่สุด

ด้วยอำนาจของคำขอโทษ
ข้าขอสาปแช่งตัวเอง มวลมนุษย์ โลก แลไฟ ที่พรากชีวิตเจ้า ดั่งเจ้าไม่ใช้สิ่งมีชีวิต
ไม่มีกะจิตกะใจ เมื่อตายข้าฯขอตก นรก มอดไหม้ไปเหมือนเจ้า

โอ้ เจ้าตัวน้อย เจ้าตัวเล็กลงไปเยอะแล้วนะ
เจ้าจะไปไกลจากข้าจนข้าไม่อาจไขว่ขว้า
โปรดนำ ความทุกข์ของข้าไปด้วย ไปให้ไกลสุดขอบจักรวาล
ไปจากโลกอันโสโครกดวงนี้ ลาก่อน ตลอดกาล

โอ เจ้าตัวน้อย เจ้าตัวใหญ่ขึ้นเยอะเลยนะ เจ้าอยู่ใกล้จนข้าเอื้อมถึง
โปรดนำ ความสุขมาให้ข้า มาใกล้ๆข้า มายังอุทยานแสนงดงามแห่งนี้
สวัสดี ยามเช้า

รู้ไหมการมีชีวิตอีกเพียงสิบปีอย่างมีความสุข
ย่อมดีกว่ายี่ส บปีแห่งทุกข์ แต่ข้าขอสักสิบห้าปีแล้วกัน
บางทีอาจมีบางประโยคที่โกหก บ้างบนนั้น.
SHARE
Written in this book
Plastic Poetry(PP) & Before

Comments