ด่าเงา
ด่าเงา
(หากแต่ท่านใดขี้เกียจอ่านด้วยรู้ว่าไร้แก่นสาร ใจคำสำคัญอยู่บรรทัดสุดท้ายก่อนป.ล.ที่ข้าพเจ้าไม่รู้ว่าย่อมาจากอะไร)

มิตรสหายในสมมติ ผู้มิใช้ทั้งมิตรแลสหายของข้าพเจ้า
ผู้ชอบวิพากษ์วิจารณ์ ติเตียน การทำงานที่ด้อยจนเกือบ
จะไร้คุณภาพของชนชั้นปกครอง และระบบโครงสร้างแลสถาบันทางสังคมในระบบที่ว่าที่มีลักษณะดุจกันกับบุคลากร
ด้วยเหตุที่ว่า มีการทุจริต คดโกง โค้งงอในการงานหน้าที่
อุปถัมภ์พวกพ้อง ติดสินทบนโต๊ะโดยยัดใต้โต๊ะ หรือการกระทำอันใดก็ตามแต่ที่การทำโดยมิชอบ ทำให้ประเทศนี้เป็นเช่นนี้ มีสภาพเช่นนี้ คุณภาพก็เท่านี้ ฯลฯ ฯลฯ ก็ได้แค่เท่านี้
มิตรสหายผู้นี้ เป็นตุลาการที่ตัดสินสังคมด้วยสายตาที่เที่ยงธรรมแลไม่เอนเอียงแม้แต่พิโคเดียว

แต่วันนี้ระหว่างทีข้าพเจ้ากำลังต่อแถวซื้อน้ำส้มปุยหิมะนั้น อีกคราเดียวก็ตาข้าพเจ้า สหายของข้าพเจ้าก็ไว้วานให้สหายอีกคนหนึ่งซื้อน้ำส้มปุยหิมะให้ทั้งที่ในมือของเขาก็มีแล้วอันหนึ่งข้าพเจ้าไม่ทราบว่าสหายในสมมติท่านนี้จะซื้อไปด้วยจะกินเองอีกแก้วเพราะชอบใจฤาจะนำไปให้สหายของตนก็ตามแต่ แถวที่อยู่ภายหลังข้าพเจ้าก็มิได้ยาวนัก เกินที่จะรอดั่งที่ข้าพเจ้าทำ

แต่ข้าพเจ้าก็มีมิตรสหายอีกท่านที่อยู่หลังแผ่นหลังของผู้เขียนนี้ก็สังเกตว่าตอนต่อแถวเริ่มแรกภายหน้าพวกเราก็ไม่ได้มีมานุดมากเกินกว่าที่ภายหลังพวกเราในขณะนี้ ตอนนั้นข้าพเจ้าก็พลันระลึเหตุการณ์ได้ว่ามักจะมีฅนจำพวกมิตรในสมมุติผู้นี้ พวกเขาทำดุจกันคือยืนข้างๆแถวแลฝากซื้อด้วยทรัพย์สินแห่งตน(ที่จริงก็แห่งบิดาแลมารดาหรือผู้ดูแลโดยชอบธรรม ผ.อนุบาล ผ.พิทักษ์) เมื่อนึกได้ดังนี้ข้อข้องใจในกาลก่อนของข้าพเจ้าก็ดับสิ้นไป คือข้าพเจ้าสงสัยว่าเหตุใด ฅนคนเดียวจึงซื้อทั้งเป๊ปซี่ ๒ ฃวด เอสโคล่า ทั้งน้ำดำ น้ำแดง น้ำส้ม แลน้ำเขียว อย่างละขวด แลขนมขบเคี้ยวอาทิ
โรตีกอบแสนอร่อย แซนวิซ คุ๊กกี้ อันที่เป็นแท่งๆ มีเส้นเกลียวๆ
นี้ยังไม่รวมไอษตริมแท่งหลากรสเกินจะพันนาๆ อย่างที่กล่าวก่อนหน้านี้ข้าพเจ้าสงสัยว่าคนฅนเดียวจักกินของเหล่านี้หมดได้อย่างไรหรือหากซื้อไปแบ่งปันเพื่อนๆเขา คนผู้นี้คงเป็นพระเวสสันดรกลับชาติมาเกิด(!!!) แต่หลังจากที่ข้าพเจ้าละจากการครุ่นคิด(เพราะหมดปัญญา)แลเงยหน้าขึ้นไปดูก็มีสหายของสหายผู้ไม่ใช่สหายของข้าพเจ้าฤาสหายของข้าพเจ้าแลสหายของเขาก็หาใช่สหายของข้าพเจ้าแลสหายของข้าพเจ้าเช่นกันมารอรับสิ่งกินเหล่านั้นอย่างจุกจิกแลใช้เวลามากกว่าจะหมดถึงมือผู้ซื้อที่แท้จริงก็กินเพลานาน เพลาๆ(เพลาเพลา)ที่อยู่ข้อแขนข้าพเจ้าก็บอกว่านี่ล่วงเลยมายี่สิบนาทีแล้วจากเริ่มต่อแถว ที่แท้เป็นเช่นนี้เอง แถวจึงเดินช้า ข้าพเจ้าแลมิตรเบื้องหลังก็ได้แต่รอต่อไป อีกกึ่งนึ่งของเวลาที่รอมา

ที่ข้าพเจ้าเล่ามาทั้งหมดนี้สามารถลดลงเหลือเพียงหนึ่งบรรทัด
ด้วยคติดังจะว่านี้
"รัฐบาลย่อมเป็นเงาสะท้อนประชาชนในประเทศแห่งตน"

ป.ล.ข้าพเจ้ากับเพื่อนข้างหลังต้องโศกสลดเมื่อน้ำส้มปุยหิมะที่พวกเรานั้นจะมาซื้อหมดไปแล้ว ที่เศร้าสลดยิ่งกว่าคือมันอยู่ในมือผู้ที่แม้จะไม่ได้โกงเงินประชาชนเฉกเช่นรัฐบาลของเขาหรือที่จริงคือเรา แต่ประชนคนนั้น ได้โกงเวลาของข้าพเจ้าคนนี้ แต่เพื่อไม่ให้เสียเท่ียวข้าพเจ้าจึงซื้อน้ำดำไปดื่มให้หายเบื่อแลล้า







SHARE

Comments