ความขัดแย้ง
"ไม่สำคัญว่าคนอื่นจะเป็นยังไง ตัวเราเป็นยังไงนั้นสำคัญกว่า"

เวลาที่คนเรามีทัศนคติไม่ตรงกัน เมื่อต้องมาอยู่ร่วมกัน ทำงานด้วยกัน
ไหนเลยงานจะออกมาราบรื่น โดยปราศจากความขัดแย้ง
ขั้นหนักถึงขั้นลงไม้ลงมือ
ขั้นลองคือมีปากเสียง
ขั้นเบาคือเงียบ ต่างคนต่างอยู่ (หรือมันจะหนักสุดก็ไม่แน่ใจ)

ทุกครั้งที่เกิดความขัดแย้ง ไหนเลยว่าคนเราจะบอกว่าตัวเองผิด
"มึงผิด กูไม่ผิด"
"มึงไม่ผิด กูผิดเอง" (ประชดเข้าไป)
อยากได้ยิน... "มึงผิด กูก็ผิด" มากกว่า

เวลาเกิดความขัดแย้ง ไม่มีฝ่ายไหนหรอกที่ไม่ผิด จะผิดมากหรือน้อยเท่านั้น
คนนึงบอกไม่ชอบคนนี้ เพราะเขาเป็นอย่างนี้
อีกคนก็บอกไม่ชอบเหมือนกัน เพราะเขาเป็นแบบนี้อีก
ความไม่ชอบ ทัศนคติที่ไม่ลงรอย การใช้ชีวิตที่แตกต่าง
เมื่อเกิดความไม่ชอบ จะทำอะไรๆมันก็คงจะขัดหูขัดตาไปหมด

ทำไมเราถึงไม่ลองพิจารณาดูตัวเองบ้างนะ
ว่าทำไมความขัดแข้งถึงเกิดขึ้น เราผิดที่ตรงไหน
อ่อ.. เราอาจจะพูดมากไป ............ ก็พูดให้มันน้อยลงหน่อย
อ่อ.. เราอาจจะวางอำนาจไป.......... ก็ฟังคนอื่น ให้ความเสมอภาคกันสักนิด
อ่อ.. เราเชื่องช้าไปไม่ทันใจ........... ก็เร่งความเร็วตัวเองขึ้นนิดนึง

การจะไปเปลี่ยนแปลงคนอื่น.. มันยากกว่าเปลี่ยนตัวเราไม่ใช่หรอ
เราไม่รู้ว่าเขาเป็นยังไง เขาต้องพบเจออะไรบ้าง
แต่เรารู้ว่าเราเป็นยังไง เราเจออะไรมาบ้าง..
ก็จัดการที่ตัวเองง่ายกว่าไหน เพื่อเลี่ยงความขัดแย้ง
แต่ถ้าท้ายที่สุดทำอะไรไม่ได้เลย
จะเปลี่ยนก็เปลี่ยนไม่ได้ ไม่ยอมอีก
ก็อย่าไปข้องเกี่ยว
เอาร่างกาย เอาตา เอาหู ออกมาให้ห่างๆ
ไม่ดีกว่าหรอ?

จะขัดแย้งกันไปทำไม?
ในเมื่อคนเราเกิดมาไม่เหมือนกัน
ถูกเลี้ยงมาไม่เหมือนกัน
ประสบการณ์การพบเจอสิ่งต่างๆไม่เหมือนกัน
นิสัย ทัศนคติจึงต่างกันออกไป

ถ้าเข้าใจก็จับมือกันเถอะ...
จับไม่ได้ ก็ออกมา... โดยสันติ


-หน้ากลม-
นี่โลกสวยเกินไปไหม?
.. ก็แค่ความคิดกลมกลม
SHARE
Writer
NaaKomm
walker
โลกมันกลมนะว่าไหม?

Comments