คำว่า”ป้า” เรียกเบาๆ ก็เจ็บ
28 สิงหาคม 2558

เรามาถึงจุดนี้ได้ยังไงวะ  จุดที่...อายุ 25 ปีแล้วเว้ยเฮ้ย

เรามาถึงจุดนี้ได้ยังไง

จุดที่...จุด จุด จุด

จุดที่...นอนก่อนสี่ทุ่ม แล้วตื่นก่อนนาฬิกาปลุกจะดัง

จุดที่...ดื่มด่ำกับกาแฟอเมริกาโน่(ขมๆ)หอมกรุ่น นั่งฟังข่าวเรื่องเล่าเช้านี้จากคุณลุงสรยุทธ์อย่างเพลิดเพลิน

จุดที่...แสงแดดสดใสยามเช้า น่าพิสมัยกว่าแสงไฟสว่างไสวยามค่ำคืนเป็นไหนๆ

จุดที่...ข่าวเหตุการณ์บ้านเมืองเศรษฐกิจและสังคม ดูจะมีสาระกว่าข่าวดาราเลิกกันลิบลับ (เสพบ้างเล็กน้อยแต่พองาม เดี๋ยวจะคุยกับเขาไม่รู้เรื่อง!!)

จุดที่...เวลาเข้าร้านอาหาร ไม่รู้จะเรียกเด็กเสิร์พในร้านว่า “พี่” หรือ “น้อง” ดี ยังสงสัย? (จะเรียกว่า “พี่น้องคร๊าบบ” ก็กลัวจะเพื่อชีวิตเกินไป #เสียงพี่แอ๊ดคาราบาว)

จุดที่...เริ่มกลัวความแก่ เริ่มมองหารอยตีนกาที่หางตา และรอยย่นบนหน้าผาก ส่องกระจกไป สะดุ้งไป (ประโคมมอยเจอร์ไรเซอร์ ไวท์เทนนิ่ง ครีมกันแดดรัวๆ เจ๊จะไม่ทน!!!)

จุดที่…น้องเอมจะเรียกแทนตัวเองว่า “น้องเอม” อยู่บ่อยๆ ทั้งที่เป็นลูกคนโต เพราะน้องเอมกลัวแก่นั่นเอง #ชราอย่างกล้าหาญและขึ้นคานอย่างมีศักดิ์ศรี

จุดที่...ใช้เวลาในวันหยุดปลูกต้นไม้ กินอาหารกับครอบครัว อ่านหนังสือ ดูทีวีอยู่บ้าน สนุกกว่าไปดูหนังภาคต่อที่เพิ่งเข้าโรงวันพฤหัสฯตั้งเยอะ (หนังไว้ค่อยโหลดดูเอา นิสัย!!!)

จุดที่...คำว่า “เพื่อน” ไม่ได้วัดจาก ‘ปริมาณ’ แต่วัดจาก ‘คุณภาพ’ เน้นๆ

จุดที่...บอกรัก กอด หอมแก้ม คนในครอบครัวได้อย่างไม่ต้องเขินอาย (ไม่เคยเขินอายเลยนี่หว่า!!)

จุดที่...มีงานทำ มีเงินเดือน แต่อยากจะมีอิสระ อยากมีเวลาพักผ่อน อยากไปเที่ยว Backpack ต่างประเทศ อยากมีชีวิต Slow life & Simply living แต่ความเป็นจริงยังยึดติดกับวัตถุนิยม (บ้าๆบอๆ)

จุดที่...เริ่มถามตัวเองว่าตอนนี้ เราทำอะไรอยู่? มันใช่หรอ? แล้วถ้าไม่ใช่ล่ะ? แล้วเราชอบอะไร? เราอยากเห็นตัวเองตอนอายุมากกว่านี้สัก 5 ปี 10 ปี หรือ 20 ปี กำลังทำอะไร...ที่ไหน...อย่างไร???

คำถามมากมายเกิดขึ้นในใจเรา!?!?

ปีที่ผ่านมา..จากวัย 24 ก้าวมาสู่ 25

มีเรื่องดีๆหลายอย่างผ่านเข้ามาในชีวิต (เราเรียนจบ ป.โท เราเริ่มงานประจำที่แรก)

และสูญเสียสิ่งดีๆในชีวิตไปเช่นกัน (การจากไปของคุณตา T_T ทำให้เราเสียใจและเสียศูนย์อยู่ไม่น้อย)

ทำให้รู้ว่า...ชีวิตเราต้องรู้จักวางแผน...ด้านการงาน การเงิน และเวลา (เวลาเป็นสิ่งมีค่ามากจริงๆนั่นแหละ! ก็อย่างที่หลายคนรู้)
 
เราเริ่มมองผู้คน เริ่มมองวิถีชีวิต เริ่มมองความเป็นไปของโลกและของตัวเราเอง...

สำหรับคนวัย 25 ปี ถ้าผู้ใหญ่มอง อาจจะยังดูเด็ก แต่ถ้าเด็กวัยรุ่นมอง แม่ง…แก่ว่ะ  เจ๊!!!บ้างล่ะ ป้า!!!บ้างล่ะ (คำว่า”ป้า” เรียกเบาๆ ก็เจ็บ #ถอนหายใจหนักมาก) เราคิดว่ามันเป็นช่วงวัยที่จะเริ่มก้าวผ่านช่วงวัยรุ่นตอนปลายไปสู่วัยผู้ใหญ่ตอนต้นอย่างเป็นทางการ เริ่มต้นของการเป็น “นักใช้ชีวิต” ที่จะต้องเรียนรู้และพัฒนาตัวเองต่อไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุดตราบเท่าที่ยังมีลมหายใจ…

Source of inspiration จากคุณ Jack Ma ชายที่ได้ชื่อว่ารวยที่สุดในประเทศจีนตอนนี้
"This is my advice to the young people: 25 years old, make enough mistakes. Don’t worry! You fall, you stand up, you fall…enjoy it! You’re 25 years old, enjoy the show!”
 "คำแนะนำสำหรับคนอายุ 25 ใช่มั้ย!? ไปทำผิดพลาดให้หนำใจเลย จะซีเรียสอะไรกับชีวิตนักหนา! มึงล้ม มึงลุกขึ้น มึงล้มอีก...ยังงี้ซิว่ะมันถึงจะมันส์! มึงอายุแค่ 25 เองเว้ย! สนุกกับชีวิตหน่อยเฮ้ย!"
:: คำแปลอย่างดุเดือดจากคุณ Bushy แห่ง Storylog

#ขอบคุณที่อ่านจนจบ
#HBDtoMe25yearsOld

รัก..
น้องเอม
SHARE
Writer
AimHigh
reader
I am what I am.

Comments

Deux
4 years ago
สถานีต่อไป "สถานี 30" (ประกาศเตือนซ้ำๆในโสตประสาท)

ยังไม่แก่นะจ๊ะ ไม่ต้องกังวล
ถ้า 25 เรียกป้า แล้วเพื่อนลุงอายุจะสี่สิบ ไม่ต้องเป็น "ยาย" ไปหรอกรึ

สู้ต่อไปนะ ตีนกายังรออยู่อีกเยอะจ๊ะ
#คนแก่ยินดีต้อนรับ
Reply
Deux
4 years ago
งั้นดีแล้ว ตอบตัวเองได้ไว ก็ไปได้เร็วเนอะ ^_^
AimHigh
4 years ago
ใช่ค่ะ ^_^ กำลังพยายามหาคำตอบให้ตัวเอง แต่โจทย์ยากจริงๆ และมีคำถามแบบอินฟินิตี้ซะด้วย 5555
Deux
4 years ago
ไม่เป็นไร น้า ยังหาอยู่เลย T^T
SATURN
4 years ago
น่ารักจัง...
แต่ผมอายุ23 ก็ไม่ค่อยอยากคบอยากคุยกะพวกรุ่นน้องเลย คบแต่รุ่นเพื่อนกะรุ่นพี่ แค่น้องมาเรียกผมว่าพี่ ผมก็สะเทือนใจละ อันนี้พูดจริง มันไม่ชิน พึ่งจะ20ต้นๆเองนะ 55555
Reply
AimHigh
4 years ago
ขอบคุณค่ะ ไม่ชินจริงๆเนอะ เราเพิ่งจะวัยรุ่น(ตอนปลาย)เอง 5555