Episode 005 - ก่อน Slow (life) เราอาจต้องหัดรีบให้เป็นก่อน
เช้าวันนี้ผมตื่นมานั่งมองวิวริมแม่น้ำ จากระเบียงของบ้านไม้
โบราณที่ถูกดัดแปลงให้กลายเป็นที่พักสำหรับคนยุคใหม่
อ่านหนังสือ ละเลียดข้าวเช้าดื่มกาแฟ เคล้าบรรยากาศเงียบสงบ
บางครั้งยามมีไอเดียเกี่ยวกับงานเขียนขึ้นมาในหัว ก็จะจัดการ
จดลงสมุดบันทึกเผื่อเอาไว้ใช้ในอนาคต ผ่อนคลายเพียงพอก็
เปิดโน๊ตบุ๊คเสียหน่อยเพื่อเขียน Storylog แบ่งปันประสบการณ์

การใช้ชีวิตของผมตอนนี้คงสามารถถูกนำไปใช้เป็นตัวอย่าง
คำยอดนิยมแห่งยุคอย่าง Slow Life ชีวิตเชื่องช้า มีเวลาสัมผัส
บรรยากาศ ดื่มด่ำกับสิ่งรอบตัวเต็มที่ แถมยังสามารถมาเที่ยว
ตั้งแต่ช่วงจันทร์-ศุกร์ที่พนักงานประจำส่วนใหญ่ในระบบต้องทำ
งานกันอยู่ ด้วยอาชีพนักเขียนอย่างผมสามารถเลือกเวลาและ
สถานที่ทำงานได้ด้วยตัวเองตามประสาฟรีแลนซ์

การประกอบอาชีพเป็นนักเขียนอิสระ ทำให้ผมคุ้นชินกับการได้ยิน
คนอื่นพูดให้ฟังอยู่บ่อยๆ ว่าดูน่าอิจฉาเพราะไม่จำเป็นต้องเข้างาน
ตามระบบ หรือไม่ต้องทนเดินทางฝ่ารถติดช่วงเช้าเย็นซึ่งถือเป็นกิจ
วัตรประจำวันน่าเบื่อหน่ายอย่างหนึ่งของคนเมือง สามารถตื่นสาย
ออกไปเที่ยวห้าง ดูหนัง หรือไปต่างจังหวัด ต่างประเทศเอาวันธรรมดา
ช่วงคนน้อยอย่างไรก็ได้ ไม่จำเป็นต้องรองานหรือช่วงวันหยุดยาว
ตามเทศกาล

อย่างไรก็ตาม ความว่าง มีเวลา หรือไม่ต้องทำงานทำการนั้น ไม่ใช่
ชีวิตที่น่าอิจฉาเสียทีเดียว เมื่อสัปดาห์ก่อนผมป่วยเป็นหวัดเลย
นอนพักอยู่บ้านเฉยๆ ไม่ได้ทำงานสักนิด (แน่นอนว่าไม่ต้องส่งใบลา
กับใคร) สามารถนอนดูหนัง ดูซีรีส์ เล่นเกมไปได้เรื่อยๆ ตลอดยี่สิบ
สี่ชั่วโมง ผลคือพบว่าเมื่อว่างขนาดนั้น มันกลับสร้างความเบื่อหน่าย
ให้ได้มากกว่าที่คิด จนอยากทำงานเสียมากกว่า

บางทีธรรมชาติของคนวัยทำงาน ยังมีแรงมีพลัง เราอาจจะอยากออกไป
ล่า เดินทางสู่เป้าหมายใหม่ซึ่งสร้างความสนุกให้มากกว่าการอยู่เฉยๆ
เป็นคนเกษียณ

อีกอย่างหนึ่งพอคิดดูแล้ว การที่จะมีชีวิตอิสระ สามารถสโลว์
ทำอะไรช้าพักผ่อนได้นั้น แท้จริงแล้วมันก็มาจากการชีวิตอีกด้าน
ที่คุณใช้เพื่อสร้างรากฐานทางอาชีพให้ดี ปัจจุบันผมมีสำนักพิมพ์
ที่คอยรับต้นฉบับไปตีพิมพ์ให้อยู่หลายแห่ง หรือได้รางวัลทางการ
เขียน สามารถขายลิขสิทธิ์นิยายไปทำละคร สิ่งเหล่านี้เป็นการผลิดอกออก
ผลมาจากความทุ่มเททำงานตั้งแต่จุดเริ่มต้นนั่นเอง ซีึ่งนักเขียน
ร่วมวงการหลายคนก็เป็นแบบนี้เช่นเดียวกัน

ถ้านับย้อนไปตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย ที่ผมได้ทำงานเขียน
ควบคู่ไปกับการเรียนวิชาประจำ แม้ไม่ได้ตัวเงินมากนัก ล้มเหลวได้รับ
การปฏิเสธก็มาก แต่มันก็กลายเป็นรากฐานและช่วยฝึกฝนพัฒนา
ทักษะทางการคิดการเขียนมา รวมทั้งก็ต้องมีช่วงที่ต้องทุ่มเวลาให้
กับต้นฉบับ หมกมุ่นอยู่กับมันทั้งวันโดยไม่ได้ทำอย่างอื่น

คนยุคใหม่อาจจะโตมาโดยคุ้นชินกับภาพตามนิตยสารหรือสื่อต่างๆ
ที่ถ่ายทอดชีวิต Slow Life ว่าดูสวยงาม ผ่อนคลาย ดูเพลินทำอะไร
เฉพาะที่อยากทำ ไปจนกระทั่งว่างโล่งไม่ต้องทำงาน จนทำให้หลายคน
ฝันจะใช้ชีวิตแบบนั้น ไม่อยากจะทำงานทำการเสียตั้งแต่แรก
มองหาความอิสระ ความสบายไว้ก่อน

ผมมักแนะนำรุ่นน้องว่าถ้ายังอยู่ในวัยศึกษาเล่าเรียน หรือเพิ่งจบ
กันใหม่ๆ อย่ามัวแต่ไปหมกมุ่นอยู่กับการพักผ่อน เน้นสวย
เชื่องช้าตามแฟชั่นมาก คุณควรออกไปตลุย ไปสู้ ไปลองทำงาน
เยอะๆ แบบทุ่มเทให้มันเจ็บปวดได้บาดแผล ต้องเหนื่อยล้า
ผิดหวัง เพื่อจะได้เรียนรู้กันว่าอะไรที่เหมาะหรือไม่เหมาะกับตัวเอง

นอกจากนี้เมื่อคุณค้นหาตัวเองจนพบและเจอเส้นทางที่ตัวเองรัก
ได้หมกมุ่นทุ่มเท ทำงานหนัก ทำตัวให้ยุ่งกับอาชีพที่ชอบเมื่อ
นั่นแหละที่ยามหยุดพัก คุณถึงจะเห็นค่า สัมผัสรสชาติของชีวิต
เชื่องช้าสโลว์ไลฟ์ได้อย่างแท้จริง

ความจริงถ้าบ้านรวยตั้งแต่แรก มีเงินพ่อแม่หรือรับมรดก คุณก็อาจ
จะสามารถว่างงาน สโลว์ไลฟ์ได้เลย แต่ผมเชื่อว่าการได้ยุ่งกับงานที่รัก
และค่อยเลือกพักผ่อนในเวลาอันเหมาะสมจะทำให้คุณเกิดความรู้สึก
ภาคภูมิใจในชีิวิตมากกว่าครับ

ก่อนจะพักผ่อนใช้ชีวิตเชื่องช้า ขั้นแรกเราควรทุ่มเทและเร่งรีบเสียก่อน
ไม่อย่างนั้นก็อาจจะไม่อาจสัมผัสคุณค่า เห็นความต่างที่มี
SHARE
Writer
Pongwut
writer
เป็นนักเขียนที่มีผลงานตีพิมพ์ราว 70 เล่ม ทั้งสายวรรณกรรมเข้มข้นควบคู่กับงานเชิงพาณิชย์ เป็นผู้ได้รับรางวัลทางวรณกรรมจากหลายเวทีเช่น พานแว่นฟ้า สุภาว์ เทวกุลฯ ตะวันส่องอะวอร์ด นายอินทร์อวอร์ด เซเว่นบุ๊คส์อะวอร์ด มีผลงานบางชิ้นได้รับการแปลเป็นภาษาต่างประเทศ ล่าสุดในปี 2015 เป็นผู้เข้ารอบสุดท้ายซีไรต์อะวอร์ดจากนิยายเรื่อง 'ประเทศเหนือจริง'

Comments

Bugnoms
6 years ago
ชอบคำว่างานที่เหมาะ ฟังแล้วรู้สึกดีกว่างานที่รัก ^^
Reply
23October
6 years ago
เป็นครู slow life ไม่ได้เลยคะ ชีวิตมีแต่ dead line อิอิ ๆ
Reply
Pongwut
6 years ago
ดีแล้วครับ นานๆค่อยสโลว์ทีตามโอกาส
23October
6 years ago
เห็นด้วยทุกประการละ ฉะนี้แล @_@อิอิ เพื่งฟังรายการ Weslideradio ของพี่อ๋อง พี่บุ้ย เห็นด้วยทุกอย่างเลยคะ
JD5555
6 years ago
ไม่มีดำจะเรียกอะไรว่าขาว ว่าแล้วก็หาตังค์ใส่กระปุก เอาไว้ไป slow breath ต่อไป T^T
ขอบคุณครับ ข้อความให้กำลังใจมนุษย์เงินเลยนะครับเนี่ย
Reply
Pongwut
6 years ago
สู้ๆ ครับทุกอาชีพสามารถสโลว์ไลฟ์ได้ มีอะไรทำก็รู้สึกมีคุณค่า เหนือกว่าการว่างเฉยๆนะครับ
scorpion_a
5 years ago
เช็คอิน บทที่2ครับ ขออนุญาต ข้ามมาด้วยชื่อเรื่องกระตุกใจเกิน ต้องแอบมาอ่านข้ามบทอื่น
Reply
GLINJAI
5 years ago
จริงๆค่ะ คือความจริงมากๆเป็นบทความที่ตรงและเข้าใจมันถ่องแท้เลยค่ะ เราต้องทำงานหนักเพื่อให้สมหันวันเวลาที่เราได้พักผ่อน
Reply