11:เรื่องเบาๆ ณ สยาม
สยามที่ผมว่านี่ ไม่ใช่สยามไหนหรอกครับ สยามพารากอนนั่นแหล่ะ
สยาม ศูนย์การค้าที่ค่อนข้างใหญ่ อลังการ คนเยอะพลุกพล่าน ทุกหนทุกแห่งเต็มไปด้วยสิ่งที่แปลกใหม่ และศิลปะการออกแบบที่ลงตัว

ศูนย์การค้าแห่งใหม่แถวสยาม Square One ห้างที่ผมเห็นมันตั้งแต่ยังเป็นที่รกๆเต็มไปด้วยซากตึกจากเหตุการณ์ไฟไหม้ จนเป็นที่ดินเปล่า จนสุดท้ายห้าง Square One ก็ถือกำเนิด

วันนี้ไปทำธุระที่ Squre One ซึ่งเต็มไปด้วยผู้คนมากมาย ร้าน Starbuck ดูจะเป็นร้านที่คนนั่งแน่นร้านมากที่สุด กลิ่นกาแฟลอยเข้าจมูกหอมจนอยากจะเข้าไปนั่งดริ้งอย่างสบายใจ
ซึ่งมองจากคิวที่ยาวเหยียดแล้ว ก็ไม่ลืมที่จะมองที่กระเป๋าสตางค์ของตัวเอง

อืม... ไม่มีตัง

เดินต่อไปเรื่อยๆ ก็ไปโผล่ที่ Siam Park สวนที่เคยไปนั่งรอเรียนพิเศษบ่อยๆ จากความทรงจำสมัยก่อน สวนนี้ยังดูกว้าง ใหญ่กว่าตอนนี้มาก ถึงแม้จะมีพื้นที่เท่าเดิน แต่แตกต่างกันตรงที่รูปแบบการตกแต่งต่างออกไป ต้นไม้เยอะขึ้น ดกขึ้น สูงขึ้น รวมทั้งรูปปั้นและของตกแต่งมากมายซึ่งบางทีดูแล้วก็รู้สึกว่ามันรกเกินไปสำหรับพื้นที่สี่เหลี่ยมเล็กๆนี้

บางที ชีวิตที่ดีที่สุดไม่ใช่ชีวิตที่ต้องเยอะที่สุด แต่เป็นชีวิตที่พอดีพอเหมาะสำหรับตัวเราเอง
ไม่รู้ทำไมถึงคิดแบบนี้ แต่รกเกินไปทำให้ดูอึดอัดมากกว่าท่ีจะรู้สึกสบาย

เดินกลับไปผ่าน Square One ไปยัง Siam Paragon เดินไปยังร้านหนังสือ Kinokuniya ระหว่างทางก็สายต่อก็ไปสะดุดกับครอบครัวนึง(รึเปล่าไม่แน่ใจ) เป็นกลุ่มใหญ่ๆ มีผู้ใหญ่อายุค่อนข้างมากสอง เด็กอีกหลายคน แต่งตัวเป็น Minion (เสื้อเหลือง กางเกงเอี๊ยม) ซึ่งดูแล้วทั้งครอบครัว(เดา) ดูมีความสุขมาก

ถึงเวลานัดแล้ว ผมก็เดินไปที่ Square One เพื่อไปคุยงาน เนื่องจากบันไดเลื่อนที่ค่อนข้างมึนงง ผมจึงหาทางขึ้นไม่ค่อยเจอ ( โง่เองนั่นหล่ะ ) ระหว่างหาทางขึ้นไปข้างบน ก็เจอบันไดไม้ที่มองผ่านๆแล้วน่าจะสามารถขึ้นไปชั้นบนได้ ผมก็เดินขึ้นไปอย่างมั่นใจ ผ่านกลุ่มคนที่นั่งอยู่บริเวณตีนบันได พอขึ้นไปเท่านั้นแหล่ะ ทางตัน...

เหตุผลของการมีบันได คือการสร้างทางเดินเพื่อขึ้นไปในพื้นที่สูงกว่า....

ทำขึ้นมาเพื่อ! ผมถามกับตัวเองเบาๆ พร้อมกับเก็บเศษหน้าที่แตกไปนิดหน่อย เหล่ตาไปมองกลุ่มคนที่นั่งอยู่ ดูว่ามีใครเห็นไหม จากนั้นก็เก็ยอาการค่อยๆเดินลงมา...

การออกแบบอย่างนึงในสยามสามารถทำให้คนเกือบตายได้

พอผมคุยงานเสร็จก็เตรียมกลับไปที่รถ ต้องข้ามถนนตรงทางระหว่างฝั่ง Square One กับฝั่ง สยามกิตต์ ซึ่งตรงถนนนั้น มีรั้วกั้นเหล็กวางอยู่ทำให้ถนนเป็นสามเลน ซึ่งตามสัญชาตญาณแล้ว รั้วกั้นเหล็กนั้น น่าจะกันระหว่างคนกับรถ ถูกไหมครับ

เปล่าเลย รถขับผ่านได้

แล้วจะกันทำไม! ด้วยการที่คิดว่าเป็นทางคนเดิน เลยไม่ได้มองขวา.... รถมาโน่นแล้ว

ผมถอยกลับมา แล้วถามกับตัวเองอีกครั้ง กั้นทำไม!

บางที สยามที่คิดว่าสวยงามนั้น อาจจะมีบางอย่างที่แปลกประลาดซ่อนอยู่อีกก็เป็นได้
SHARE
Writer
CloudStory
Developer
Having a curiosity, The little boy decide to find out the answer.

Comments