5 : สมุดบันทึก..ความทรงจำที่ไม่มีวันหายไป
มีหนังเรื่องหนึ่งบอกไว้ว่า
"ตัวหนังสือมันหลอกเราได้ แต่สายตาหลอกเราไม่ได้"
เราก็เห็นว่านั่นก็จริงอยู่เหมือนกัน
แต่สำหรับบางเรื่องที่ไม่ได้พูด-เล่าไป
เราก็เลือกที่จะ "เขียนบันทึก" ไว้มากกว่า

การเขียนบันทึกนี่ก็เหมือนการถ่ายรูปเนอะ
เพราะต่อให้วันเวลาหรืออะไรเปลี่ยนไปแค่ไหน
แต่ทุกสิ่งทุกอย่างในภาพก็จะคงอยู่เหมือนเดิม
ข้อความที่เราบันทึกลงไปก็เช่นกัน...

ตัวหนังสือแต่ละตัวที่ถูกเขียนลงไปบนหน้ากระดาษ
มันจะคงอยู่อย่างนั้นไปอีกเนิ่นนานกว่าจะเลือนไป

เราชอบการบันทึก เพราะ เรารู้สึกว่าการบันทึก
มันทำให้การระลึกถึงความทรงจำของเรามันจับต้องได้
เรารู้สึกว่าเรา "สัมผัส" ถึงความทรงจำเหล่านั้นได้
เราจะหยิบมันมาอ่านเพื่อระลึกถึงเรื่องราวครั้งแล้วครั้งเล่าก็ย่อมได้

เราสามารถมีความสุข มีรอยยิ้มเมื่ออ่านมันได้เสมอ...

อย่างน้อยก็สัมผัสถึงความรู้สึกและความทรงจำ
ในขณะที่ตัวหนังสือเหล่านั้นถูกเขียนลงไป

อาจเป็นบันทึกคำพูดดี ๆ ของใครคนหนึ่ง
ที่วันหนึ่งข้างหน้าเราอาจหลงลืมไป

เรามักจำความรู้สึกในขณะที่เขียนบันทึกแต่ละเรื่องได้แม่น
เราสัมผัสได้ว่าข้อความ-บันทึกไหนที่เรามีความสุขจนล้นเหลือ
และบันทึกไหนที่ช่างเศร้าสร้อยและรู้สึกแย่เหลือเกิน

(เราบันทึกหลากหลายห้วงอารมณ์ แต่ก็มักอ่านเรื่องที่ทำให้มีความสุข
ไม่มีเหตุผลที่เราจะย้อนกลับไประลึกถึงความทุกข์ แค่บันทึกไว้เตือนใจก็พอ)
.
.
เราว่า...
ในวันที่สมองของเราเก็บความทรงจำไว้เลือนลาง
แต่เมื่อเราอ่านข้อความที่บันทึกไว้
มันจะพาเราย้อนเวลากลับสู่วันเวลาก่อนเก่าได้ชัดเจนจริง ๆ นะ :)
SHARE
Writer
Kanchaya_29
A Woman
I just want to tell :)

Comments

Pippo
6 years ago
หวังว่า Storylog จะเป็นสิ่งนึงที่ช่วยให้เกิด "บันทึก" ชีวิตดีๆให้ได้นะครับ : ))
Reply