ความกลัว
เหงา ว้าเหว่ เหนื่อย ท้อ ..
อารมณ์ ความรู้สึกเหล่านี้ไม่เคยทำให้ฉันวิ่งร้องหาคนข้างๆ
(อาจต้องการ แต่ถ้า ณ เวลานั้นไม่มี ผ่านไปก็ลืม)
คนข้างๆที่นี้หมายถึงข้างๆจริงๆ
อยู่ใกล้ๆ ตามองเห็น และมือสัมผัสถึง
ถึงตัวตนจริงๆ

กับอารมณ์ที่กล่าวมา
ฉันอาจใช้
เสียงพูดคุยผ่ายสัญญาณโทรศัพท์
ข้อความผ่านเฟสบุ๊ค
สติ๊กเกอร์จากไลน์
เพียงเท่านี้ก็มีแรงฮึดที่จะดันตัวเองให้ลุกได้อีกครั้ง
ด้วยเวลาเพียงไม่นาน

หากแต่วันนี้..
สิ่งเหล่านี้ไม่อาจลบ "ความกลัว" ที่เกิดขึ้นออกจากใจฉันได้เลย
เสียง.. ข้อความ.. แม้แต่ภาพจากวีดีโอคอลล์
ช่วยแค่ให้ความกลัวหายไปชั่วขณะหนึ่ง
แต่พอได้กลับมาอยู่กับตัวเอง เพียงลำพัง อีกครั้ง
ทุกอย่างก็กลับมา
ความกลัวแผ่เข้าปกคลุมไปทั่วร่างกาย
เสียงพูดคุยที่เพิ่งจบไปค่อยๆเลือนหาย
ข้อความค่อยๆลืม
ภาพค่อยๆจาง
ความกลัวเด่นชัดขึ้นมาอีกครั้ง
ครั้งแล้ว ครั้งเล่า
ซ้ำไปซ้ำมา
(แม้จะรู้ทัน แต่ก็ไม่อาจจัดการ)

คนข้างๆที่อยู่ไกลๆ ไม่ได้ช่วยอะไรเลย
เมื่อพูดถึงความกลัว

อยากมีคนข้างๆที่อยู่เคียงข้างจริงๆ
ไม่จำเป็นต้องอยู่ใกล้ให้ตัวติด
ไม่ต้องกอดเพื่อปลอบประโลม
ไม่ต้องลูบหลังเพื่อให้หายจากความกลัว
แค่อยู่ใกล้ๆ
ในที่ที่มองเห็นด้วยตาคู่นี้
ได้ยินเสียงหัวใจ
ให้รู้ว่าไม่ได้เพียงลำพัง
มีเธออยู่ข้างๆกัน ก็ไม่ต้องกลัวอะไร


-หน้ากลม-
กับช่วงเวลากลัวๆ

https://www.youtube.com/watch?v=pnxFIYwGTPU
(เพลงทะเลสีดำ)
SHARE
Writer
NaaKomm
walker
โลกมันกลมนะว่าไหม?

Comments

Pippo
5 years ago
หายไปนานเบยยย : )

เหมือนกำลังมีปัญหาอะไรอยู่ซํกอย่าง
ยังไงก็ขอให้ผ่านพ้นไปด้วยดีนะคราบ
Reply
NaaKomm
5 years ago
ฮ่าๆ ก็มีปัญหาในชีวิตจริงๆนั่นแหล่ะค่ะ (เป็นธรรมดา)
ขอบคุณค่ะ สู้ๆโย่ๆ 😤