บ่น (ทุกวัยทุกคนในแดนสยามคงมีเรื่องที่จะบ่น และนี่คือการบ่นของเด็กวัยเรียนในแดนสยาม)
" มันก็น่าสนใจนะ แต่ผมไม่ได้อยากรู้ ทำไมผมต้องเอาเวลาไปรู้ในสิ่งที่ผมไม่ได้อยากรู้นะ ผมก็มีสิ่งที่ผมอยากรู้นะ แต่เวลาที่เหลือ มันช่างน้อยเหลือเกิน "

ตอนนี้ผมเรียนอยู่ ม.ปลายครับ แต่ละวันก็เรียนวันละ 8 วิชา วิชาละ 55 นาที มีอะไรก็เรียนให้หมด คณิต ฟิสิกส์ เคมี ชีวะ ดาราศาสตร์ สังคม ไทย อังกฤษ ดนตรี ศิลปะ ฯ องค์ความรู้มากมายที่ท่วมท้นล้นทะลักเข้ามาในสมองเล็กๆของผมในแต่ละวันช่างมากมายเหลือเกิน

หลายสาระๆผมก็ไม่ทราบเหมือนกันว่าจะเรียนไปเพื่ออะไร? บางทีก็อาจจะมีเหตุผลที่เด็กๆอย่างผมคงไม่เข้าใจ และ แต่ละวิชาโดยเฉพาะ คณิต - วิทย์ ก็เรียนค่อนข้างลงลึก มีลายละเอียดมาก แต่ก็นะ เป็นนักเรียน หน้าที่ของผม ก็คือต้องตั้งใจเรียน แต่ตอนนี้รู้สึกว่าแค่ตั้งใจเรียนจะไม่พอ ต้องตั้งใจเรียนพิเศษและตั้งใจอ่านบทเรียนทบทวนด้วย

เพื่อนๆหลายคน เลิกเรียนก็ยังไปเรียนพิเศษ ถึง 1 ทุ่ม 2 ทุ่ม กลับบ้านก็ยังต้องทำการบ้านอ่าน หนังสือทบทวนอีก ทำภารกิจเสร็จ ก็เลยเวลาเข้านอนซะแล้ว

ขนาดผมไม่มีเรียนพิเศษหลังเลิกเรียน(แต่มีวันเสาร์-อาทิตย์ เพื่อนๆก็เช่นกัน)ยังรู้สึกว่าเวลาที่เหลือช่างน้อยเหลือเกิน(แต่อย่างน้อยก็มีมากกว่าเพื่อนๆในห้อง) ผมและเพื่อนที่สนิทกัน บางวันหลังเลิกเรียน ก็จะไปตีปิงปองกันประมาณ 1 ชั่วโมง หรือไปปั่นจักรยานรอบเมืองแล้วหาร้านกาแฟสิงสถิตเพื่ออ่านหนังสือ ไม่ใช่หนังสือเรียนนะครับ แต่เป็นหนังสือที่ผมอยากอ่าน

ก็อย่างว่าจากวรรคบนสุด ผมเสียเวลามากมายในการไปรู้ในสิ่งที่ไม่ได้สนใจ ไม่ได้อยากรู้ แทบไม่มีเวลาให้ไปศึกษาสิ่งที่สนใจ ทำกิจกรรมอย่างอื่นเลย คิดเท่าไหร่ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเรียนอะไรมากมายขนาดนั้น คงเป็นเพราะอยากให้นักเรียนมีพื้นฐานแน่นๆทุกวิชา เมื่อไปเรียนต่อ เรียนต่ออะไรก็จะได้มีพื้นฐานเอาไว้อย่างแน่นอน(ผมคิดเอาเองนะครับ)

งั้นทำไมไม่สอนให้นักเรียนรู้จักค้นหาตัวเอง จะได้รู้ว่าตนเองสนใจอะไร ชอบอะไร อยากเป็นอะไร อยากใช้ชีวิตแบบไหน จะได้เลือกสาขาวิชา และเรียนรู้วิชาที่จำเป็นต้องมีพื้นฐานเอาไว้
ทำไมไม่สอนให้นักเรียนรักการเรียนรู้ รักการอ่าน จะได้รู้จักค้นคว้าหาสาระความรู้ หรือแม้แต่ความบรรเทิงจากหนังสือ (ผมสังเกตุเอาเองคิดเอาเองอีกแล้ว ผู้ใหญ่หลายคนเรียนจบแล้วจบเลย มีงานทำแล้วไม่มีการเติมความรู้ใหม่ๆ อย่างสม่ำเสมอ ผมเคยได้ยินว่าเราคือนักเรียนตลอดชีวิต ตลอดชีวิตเราต้องเรียนรู้ตลอดเวลา แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่ที่ไทยแลนด์)

ผมไม่รู้ว่าระบบการศึกษาที่ดีเป็นยังไง แต่ผมมั่นใจว่าระบบการศึกษาชองประเทศนี้ไม่ดีแน่ๆ ได้แต่อิจฉา เด็กที่เกิดวันเดียวกัน แต่คนละที่คนละประเทศ มีการศึกษาที่ดีกว่า

แต่อย่างน้อยผมก็โชคดีกว่าอีกหลายคน แม้ชีวิตเลือกเกิดไม่ได้ แต่เราเลือกได้ว่าจะใช้ชีวิตยังไง(ลอกเขามาครับ)

เวลาที่เหลือจากการเรียน จะอ่านหนังสือที่สนใจและทำกิจกรรมอื่นๆ(ตีปิงปอง ปั่นจักรยาน ไปร้านหนังสือ ไปวิ่ง ไปนั่งคาเฟ่ ฟังเพลง ร้องเพลง ฯไม่ได้ทำทุกเย็นทุกอย่างนี้นะครับ แล้วแต่วัน) อย่างเดียวก็ไม่ได้ เรียนน้อยกว่าเพื่อน อ่านหนังสือเรียนให้หมดเวลาที่เหลือก็ยังน้อยกว่าเพื่อนอีก -.,- คงต้องลดกิจกรรมกับหนังสือที่สนใจลงหน่อยแล้ว

ครับก็หมดเรื่องจะบ่นแล้ว เพราะง่วงแล้ว ดีจัง ที่มาบ่นเพราะนอนไม่หลับครับ ลองนอนเล่นเป็น ชั่วโมงก็ไม่หลับ ดู เฟส อินตาแกรมก็แล้ว(ไม่มีอะไรเลยครับเพราะส่วนใหญ่ผมก็ใช่ โพสน์โน่นนี้ไปเรี่อย) ก็นึกถึงแอพนี้ว่าจะเข้ามาอ่าน อ่านไปอ่านมาก็เกิดอารมณ์อยากเขียน แต่ก็กลายเป็นการเขียนบ่น เขียนระบายเรื่อยเปื่อไป(โตเป็นผู้ใหญ่อาจเข้าใจ)

ราตรีสวัสดิ์ ฝันดีครับ(ถ้าตอนเช้าก็ อรุณสวัส์ ตื่นดีครับ)
SHARE

Comments

xxxxxxxxx
3 years ago
เห็นด้วยสุดๆเลย มีแต่สกิลการเรียนแต่ไม่สอนให้เด็กมีสกิลการใช้ชีวิตมันก็เหมือนเป็นการศึกษาที่ล้มเหลวนั่นแหละ
Reply