นิทานบานใจ : เด็กเลี้ยงแกะ
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วในหมู่บ้านอันห่างไกล .. มีเด็กหนุ่มผู้หนึ่ง เขาเป็นคนเลี้ยงแกะ ทุกวันเขาจะคอยต้อนฝูงแกะ ไปออกหากินตามแปลงหญ้าต่างๆในหมู่บ้าน จึงเป็นที่รู้จักของคนทั่วไปในความขยันขันแข็ง ...

... วันหนึ่งด้วยความเบื่อหน่าย จึงคิดอยากทำอะไรสนุกๆ .. เมื่อปิ๊งไอเดียอันสุดแสนจะสร้างสรร (?) จึงได้ตะโกลแกล้งชาวบ้านด้วยความสนุกสนาน ...

"ช่วยด้วย!! ช่วยด้วย!!! … หมาป่าจะกินแกะแล้ว…ช่วยด้วย!!!"

... ชาวบ้านต่างก็รีบเข้ามาช่วยเหลือตามเสียงของเด็กผู้นั้น ... เมื่อมาถึง ชาวบ้านที่รีบวิ่งมาหน้าตาตื่นพร้อมอาวุธครบมือ ก็ประหลาดใจกับอากัปที่เด็กลงไปหัวร่องอหงายอยู่บนพื้น ...

... "ฮ่าาาาาา ตลกจัง ... เป็นผู้ใหญ่ แต่ทำไหมโดนเด็กหลอก ฮ่าๆๆๆๆๆ" ...

... เมื่อชาวบ้านได้เห็นดังนั้น จึงรู้ตัวว่าถูกหลอกเข้าเต็มเปา ... ด้วยความโมโห จึงได้ช่วยกันรุมตื้บเจ้าเด็กตัวดี แล้วแยกย้ายกันกลับบ้านไปพร้อมยกแกะกลับบ้านไปคนละสองตัวสามตัวด้วยความหงุดหงิด ...

................................................................................

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ... ชีวิตจริง บางทีก็ประหลาดๆ ...

... มันสอนอะไรด้วยเรอะ!!! = ="
SHARE
Written in this book
นิทานบานใจ
Writer
warmteacup
Let get smileeeee :D
ถ้วยชาใบอุ่น กรุ่นกลิ่นไอรัก ... ^^

Comments