ไอไลค์แจ๊ซมิวสิค!!!
รู้จักวงโคโค่แจ๊ซไหมครับ
.
.
.
.
.
ผมไม่รู้จักครับ แต่เคยได้ฟังเพลงของวงนี้มาหลายหนแล้วครับ

วันนี้ก็ยังเปิดในยูทูป ยูทิวป์ หรืออะไรก็ตามแล้วแต่สำเนียงจะเรียก

เจอหลายเพลงโดนใจเลยครับ "อำนาจเงิน" ก็เป็นหนึ่งในเพลงนั้น ลองไปหามาฟังกันดูครับ ฟังไปทำงานไป (ถึงงานการจะไม่ค่อยมีก็ตาม) เพลินดีครับ ฟังแล้วอารมณ์เย็นดี

หนักกว่านั้น ผมชอบสุนทราภรณ์

จำได้ว่าเคยอ่านเจอว่าครูเอื้อเคยโดนครูบาอาจารย์ตำหนิที่ไปหัดเล่นเพลงแจ๊ซ เพราะยุคนั้นเพลงแจ๊ซถือเป็นเพลงชั้นต่ำ เป็นดนตรีข้างถนน

เอาเข้าจริง ๆ ส่วนตัวผมมองว่าศิลปะมันไม่มีชั้นสูงชั้นต่ำหรอกครับ มีแต่ถูกจริตของคนกลุ่มไหนมากกว่า

อย่างลูกทุ่งสมัยใหม่ ๆ นี่ผมไม่ชอบเลยนะ เพลงเขาอาจจะดี แต่มันเป็นความไม่ชอบในท่วงทำนอง กับเนื้อหา เป็นความรู้สึกส่วนตัวของผมเอง ไม่ได้ไปตัดสินว่าเพลงเขาดีหรือไม่ดี เพียงแต่ไม่ถูกจริตผมเท่าไหร่

พอพูดเรื่องศิลปะผมก็นึกถึงเดทแรกของผมกับนุช

ตอนนั้นนัดเจอกันที่หอศิลป์กรุงเทพ ตรงกันข้ามมาบุญครองนั่นล่ะครับ

กว่าผมจะไปเจอนุชก็เลยเวลาไปถึงช่วงบ่ายคล้อยเลย

เจอกันก็ไปเดินดูงานศิลปะกัน มีรูปถ่ายชุดนึง เป็นเหมือนผู้หญิงโดนทำร้าย โดนมัดมือ ภาพเรียงต่อกันไปตามทางเดิน ต่อเนื่องเป็นเรื่องราว

นุชบอกผมว่าไม่เข้าใจว่าเขาจะสื่ออะไร ตอนนั้นผมก็อธิบายเหมือนเล่านิทาน ออกแนวติดตลกไปเสียด้วยซ้ำ จริง ๆ ผมก็ไม่มั่นใจว่าศิลปินต้องการที่จะสื่ออะไร

มีหลายครั้งที่ผมไม่เข้าใจงานของศิลปินหลาย ๆ ท่าน คือไม่ทราบว่าจะสื่ออะไรออกมา แต่ถึงอย่างไรผมก็ยังชอบชมงานศิลป์อยู่ดี

เมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน ผมเห็นคำ ๆ นึง จากเพจของอาจารย์ถวัลย์ ดัชนี เขาเอาคำพูดของอาจารย์ถวัลย์มาโพสไว้ครับ

"ศิลปะไม่ได้มีไว้ให้เข้าใจ แต่มีไว้ให้รู้สึก"

ผมว่าความรักกับศิลปะมันก็เหมือนกันตรงนี้ล่ะครับ มันเป็นเรื่องของความรู้สึก ไม่ใช่เรื่องของเหตุผลหรือความเข้าใจ

ในวันที่เราไม่เข้าใจ เราก็ยังคงมีความรู้สึก

บางเรื่องเราไม่เข้าใจ เราก็ยังรู้สึกได้ ยังสัมผัสได้

เสน่ห์มันไม่ได้อยู่ที่ความเข้าใจ แต่มันอยู่ตรงที่แม้เราไม่เข้าใจ แต่เรายังรู้สึก...
SHARE
Writer
May_Be_Need
homo sapiens
Was a teacher. Was a technician. Was an engineer. Now be myself.

Comments