เรื่องของเด็กดี? (1)
ตอนผมเป็นเด็ก
..ผมเป็นเด็กเรียบร้อย (มีคนเขาบอกมา)
..ผมเป็นเด็กว่านอนสอนง่าย เป็นเด็กขี้อาย
..ผมเป็นเด็กอดทน กินง่าย อยู่ง่าย
..ผมแทบจะไม่เคยแหกกฎใดๆเลย ไม่เคยทะเลาะกับใคร
..ผมเป็นเด็กที่ค่อนข้างเรียนดีระดับนึง(เมื่อเทียบกับเพื่อนในชั้นน่ะนะ)
สิ่งเหล่านี้ รวมๆแล้วผู้ใหญ่มักมองผม ว่าผมเป็น ...เด็กดีผมได้รับการชื่นชมแบบนี้มา
เสมอๆ ผู้ใหญ่ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าในอนาคตข้างหน้า ผมจะต้องประสบความสำเร็จในชีวิตอย่างแน่นอน...
ยังไม่รู้หรอกนะว่า ...ความสำเร็จ มันคืออะไร หน้าตายังไง? แต่ผมก็เชื่อแบบนั้นมาโดยตลอด เมื่อได้รับคำชม ทำให้คิดว่าสิ่งที่ทำอยู่มันถูกต้องแล้ว และแทบจะไม่กล้าที่จะก้าวไปหาความแตกต่าง และอย่างอื่นเลย
ผมยังคงรักษาระดับการเรียนไว้ได้เป็นอย่างดีและสม่ำเสมอ ถึงจะไม่ใช่ที่สุด แต่ทุกอย่างยังคงอยู่ แต่มีอีกหลายสิ่งเพิ่มเข้ามา และเป็นตัวสำคัญที่ทำให้ผมเริ่มเปลี่ยนไป
ม.หก ทุกคนรู้ว่าเป็นช่วงสำคัญช่วงหนึ่งของชีวิิต เป็นตัวกำหนดอนาคต หรือสำหรับผมก็เป็นตัวชี้วัดอะไรบางอย่าง แทนที่จะได้ใช้ชีวิตแบบเด็กมัธยมทั่วไป แต่กลับต้องแบกคำว่า ..ความคาดหวัง ตัวเบ้อเริ่มเอาไว้บนบ่า ทุกการกระทำจะต้องถูกจับตามอง ความกดดันเริ่มถาโถมเข้ามา ทุกคนยังคงมั่นใจในตัวผม ผมก็ด้วย ความมั่นใจในตัวเองยังคงมีเต็มเปี่ยม.. ผมเริ่มเก็บตัวมากขึ้น กลายเป็นคนคิดมาก ไม่เข้าสังคม และความสัมพันธ์กับคนอื่นเริ่มน้อยลง ทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนไป
จนกระทั่ง... ในที่สุดผมก็สามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ แถมยังได้คณะที่ถือว่าเกินความคาดหมายไปมาก คณะที่ทุกคนต่างพากันพูดว่าสอบเข้ายาก(ซึ่งก็ยากจิงๆ) ผมดีใจมากๆ ไม่เคยมีความสุขขนาดนี้มาก่อนในชีวิต ครอบครัวผมก็ดีใจ ทุกคนดีใจและยินดีกับผม ยิ่งเป็นเครื่องตอกย้ำความคิดของทุกคนว่า เพราะผมเข้าใกล้ความสำเร็จในชีวิตไปอีกขั้นนึงแล้ว...
โดยไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่ามันคือ ...หลุมพลาง ที่ทั้งกว้างและลึก ไม่รู้เลยว่าความสุขต่อจากนี้มันจะเริ่มเลือนหายไป และหายากขึ้น ...

05/07/2558
SHARE

Comments

Mediary
6 years ago
ยินดีด้วยนะคะ หากสิ่งที่เลือกเปฺนสิ่งที่รัก สิ่งนั้นย่อมมีความสุข :)
Reply