หลนเต้าเจี้ยว
ย้อนกลับไปตอนปี 2540 ตอนปิดเทอมก่อนขึ้นชั้น ม.1 เราทั้งครอบครัว แม่ เรา น้องชายคนรอง น้องชายคนเล็กยังแบเบาะ และพ่อเลี้ยง ได้ย้ายไปอยู่บ้านในทุ่งนา ที่ที่เป็นถนนลูกรัง การเข้าบ้านจะต้องขี่มอเตอร์ไซด์ผ่านถนนเข้าบ้านขนาดห้ามคนเดินสวนกัน (ใหญ่กว่าคันนานิดเดียว) บ้านหลังนี้ก็คงไม่ต่างจากบ้านในที่กันดานซักเท่าไหร่ ปูนเปลือยๆ หลังคาทรงง่ายๆ หน้าร้อน ร้อนมากๆเพราะไม่มีฝ้า และอุณภูมิสูงถึง 40 องศาในบางวัน เวลาที่ฝนตกเป็นอะไรที่น่าสะพึงกลัว ลมแรงเหมือนจะยกบ้านขึ้นไปทั้งหลังฟ้าก็ขยันผ่าซะเหลือเกิน คงเพราะบ้านหลังนี้เป็นบ้านหลังเดียวที่โดดเดียว อยู่ในละแวกนั้น

ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมเราต้องมาอยู่บ้านหลังนี้ บ้านหลังเก่าที่เราอยู่หน้าโรงงานก็สุขสบายดี
หรือบ้านจัดสรรคที่เราเคยอยู่ที่กรุงเทพก็ดีนะแม่ ทำไมเราต้องย้ายบ้านกันหล่ะ??

ทุกๆวันในบ้านหลังนี้ช่างผ่านไปอย่างเชื่องช้า ฟ้าเป็นสีฟ้าเข้มจัดทุกวัน ตอนเย็นๆเวลาฝนจะตกฟ้าเป็นสีเหลือง บางวันก็แดงจัด มองออกไปเห็นทุ่งนากับต้นโพธิ์ต้นใหญ่เราในวัย 12 ปี เป็นผู้ใหญ่ที่สุดในบ้านจำใจต้องทำตัวเข้มแข็ง เก่งกล้า เพราะแม่บอกว่าถ้าเรากลัวน้องก็จะกลัวไปด้วย และถ้าน้องกลัวน้องคนรองก็จะร้องไห้ ทำให้น้องคนเล็กร้องตามไปด้วย
เรารับมือกับเด็กเล็กๆ 2 คน ที่อายุ 3 ขวบ กับอีกคนที่อายุ 6 เดือน งอแงพร้อมกันไม่ไหว ทีวีก็ไม่ต้องหวังจะได้ดูครั้งที่แล้วเราเปิดดูตอนฝนตก ฟ้าผ่า ทีวีพังไปแล้ว วิทยุที่มีอยู่พ่อก็ต้องเอาไปเปิดให้กับไก่ในฟาร์มฟัง ไก่จะได้ไม่ตกใจและจะได้มีสุขภาพที่ดี เท่ากับทุกๆวันนอกจากเสียงลมเสียงฝน ก็มีเสียงน้อง ถ้าวันไหนแม่อยู่ เราก็จะได้ยินแต่เสียงบ่น เสียงด่าของแม่ ถ้าแม่ไม่อยู่เราถึงจะได้มีโอกาสได้ยินเสียงในความคิดของตัวเองชัดๆบ้าง

ฉันเกลียดบ้านหลังนี้

ฉันไม่ได้เกลียดสิ่งปลูกสร้างที่เรียกว่าบ้าน ฉันเกลียดทุกๆอย่างที่เป็นองค์ประกอบ ครอบครัว ความเงียบ ความกันดาน ภาพบรรยากาศ กลิ่นของบ้าน ความเหงา ความไม่เข้าใจ ความว้าวุ่นเสียงจักจั่นก่อนนอนตอนกลางคืน เสียงจิ้งจก ตุ๊กแก เสียงร้องไห้จะกินนมของน้อง เสียงร้องไห้ของฉันเอง แม้กระทั่ง อาหารการกิน

หลนเต้าเจี้ยว

อาหารจานหลักที่แม่มักจะทำไว้ให้ตอนเช้าก่อนแม่จะออกไปทำงาน ทิ้งไว้พร้อมยอดกระถินเหี่ยวๆในตู้กับข้าว วันนี้ดีจังแม่ไก่ไข่ออกไข่มา 1 ใบ แม่บอกต้มให้น้องกินแล้วกัน
ก็ดีเหมือนกันถ้าน้องไม่ได้กินมันคงจะร้องไห้อีกแน่ๆ ซอสภูเขาหมด คลุกน้ำปลาแล้วกันนะ มาๆพี่ป้อน แล้วจะได้ไปเล่นๆกันซะ

ฉันหิวมากแล้ว ฉันคดข้าวมาคลุกหลนเต้าเจี้ยว
มื้อเย็นแล้วแม่ไม่กลับบ้านซักที หิวจังเหลือแต่ยอดกระถินแล้วนะ คงต้องกินแค่นี้

"เหมือนเดิมเลยเหรอแม่" ฉันถาม
"กินไปก่อนลูกอร่อยนะมีประโยชน์"
"หนูอยากกินอย่างอื่นบ้าง กินแต่ไอ้นี่มาหลายวันแล้วนะ"
"เออกินไปก่อนอย่าเรื่องมากน่ะ แม่รีบ"
ฉันบริหารหลนเต้าเจี้ยวเก่งขึ้น ถ้วยนึงกินได้ 3 มื้อ ข้าวเยอะๆ อิ่มมาก
ไม่โกรธแม่หรอกนะ เราต้องช่วยกันประหยัด จะเปิดเทอมแล้วต้องเก็บเงินไว้จ่ายค่าเทอมนะ

พรุ่งนี้เปิดเทอมแล้วเย้ๆ

เพื่อนใหม่ โรงเรียนใหม่ ชุดนักเรียนใหม่ ปักชื่อและตัวย่อด้วยฝีมือแม่ (แม่สอบตกศิลปะ) โย้ๆเย้ๆ ใหญ่เท่าฝาบ้าน ฮ่าๆ จะได้ไม่เหงาแล้ว เฮ้ๆๆๆ

เที่ยงวันแรกรับเปิดเทอม แม่ให้เงินกินขนม 10 บาทประหยัดๆหล่ะ แม่ห่อข้าวใส่ปิ่นโตไปให้กิน จะได้ไม่ต้องไปซื้อเค้า อะไรน้า หมูทอดหรือเปล่า ผัดคะน้า หรืออะไรที่น่าอร่อยมั๊ย ฝันมากไปนะหนู เปิดออกมาไม่เกินคาด หลนเต้าเจี้ยวเพื่อนรักนิเอง นึกว่าใคร....
SHARE
Writer
AmericanoWay
Alien
From Mars

Comments