บีเบลีย์ คดีพิศวง
ชื่อเรื่องในวันนี้คือซีรี่ย์ญี่ปุ่น ที่นางเอกเป็นเจ้าของร้านหนังสือเก่า โทนของเรื่องจะนำเอาหนังสือมาผูกเป็นเรื่องสืบสวน(แต่ไม่ถึงฆาตกรรม) แต่สิ่งที่ได้นอกเหนือจากความสนุกแล้ว เรายังคิดเลยเถิดไปอีกว่า

การที่ใครสักคนชอบสิ่งหนึ่งมากๆ จนถึงกับเอาหัวใจตัวเองไปผูกไว้กับวัตถุนั้น มันช่างเป็นเรื่องที่เสี่ยงเอามากๆ ไม่ว่าจะเป็น หนังสือ, นาฬิกา, รถ ฯลฯ เพราะวัตถุเหล่านั้นย่อมเสื่อมไปตามกาลเวลา แล้วเราจะเป็นยังไงถ้าไม่มีมัน

ทั้งนางเอกกับผู้ร้ายในเรื่องนี้แสบพอกัน เพราะหนังสือเพียงเล่มเดียว เอากันถึงคุกเลย มันจึงเป็นเรื่องที่เราเองเข้าไม่ถึง แม้ว่าเราจะชอบหนังสือเหมือนกันแต่ถ้าใครยืมไปแล้วทำเสียหรือหาย เราก็แค่เสียดาย แต่จะไม่ยึดติด สิ่งที่เราว่ามันสำคัญคือจิตใจของผู้คนต่างหาก ที่จริงแท้กว่าวัตถุใดๆ

ในอีกมุมเรายอมรับว่าการดูแลสิ่งที่เราเป็นเจ้าของนั้นเกิดตามธรรมชาติ แต่การที่เราชื่นชมกับการได้เป็นเจ้าของนั้นมันซับซ้อนขึ้นไปอีกขั้น เช่น ทำไมคนชอบนาฬิกาจึงไม่สามารถมีเรือนเดียวที่รักที่สุดได้ (อ่า เราค้นพบสาเหตุที่ผู้ชายหลายใจได้แล้วครับ) หรือ คนที่รักรถเช่นกัน ทำถึงต้องเปลี่ยนนู่นแต่งนี่แบบไม่สิ้นสุด บางคันสุดท้ายก็ถูกขายทิ้ง แล้วเราจะนิยามคำว่ารักกับวัตถุได้อย่างไร ความยาวของการรักวัตถุกับการรักใครสักคนมันเหมือนกันมั๊ยนะ

ขอโทษด้วยที่วันนี้ยิ่งเขียนยิ่งงง ยิ่งสร้างคำถามมากขึ้น แทนที่จะแสดงออกถึงความคิด กลับวนเวียนไปมา โอ้ย!!! เข้าใจที่ผมพูดกันมั๊ยครับนี่
SHARE
Writer
Dark_Laborer
นักเล่านิทาน
Dark laborer คือ laborer คนเดิมเพิ่มเติมคือ ความมืด รัตติกาลคือบ้านของข้า ที่คู่ขนานกับแสงสว่างของพวกเจ้า

Comments

mercier
6 years ago
อืมมม... ชอบๆ. น่าคิด. : )
Reply