เธอเป็นใครน่ะ
A:คุณเชื่อในรักแรกพบหรือป่าว??
B:ผมเชื่อน่ะ ผมพึ่งไปเจอมา
A:เจอมาหรอ?? มันเป็นยังไงล่ะ
B:เรื่องมันไม่มีอะไรมากน่ะ แต่ว่าผมถามคุณกลับเหมือนกัน เวลาคุณท้อแท้หรือเสียใจเนี่ย คุณยังจะกล้ามีใครอีกไหม กลัวเขาทำให้เราเจ็บอีกหรือป่าว??
A:ถามผมหรอ ผมเคยน่ะผมไม่กล้าจะมีใครอีกเพราะมีคนๆ นึงเขาเอาชีวิตของเขามาให้ผมดูแลแต่ผมก็ต้องเสียใจ เพราะผมดูแลมันไม่ดีพอ เธอเลยบอกผมว่า..."นัด คุณน่าจะดูแลฉันให้มากกว่านี้น่ะ ฉันรอคุณ ห่วงคุณ แต่ แต่ ทำไมคุณมองมันเป็นความรำคาญไปล่ะ ฉันแค่อยากทำให้เหมือนคู่อื่นๆบ้างแค่นั้น แต่คุณทำไมทำให้ฉันไม่ได้ ฉันยอมคุณ ฉันดูแลคุณฉันแค่หวังไว้สักครั้งว่าคุณ จะดูแลถนอมฉันไว้บ้าง แต่เขาเถอะ คุณมีบทเรียนจากฉัน และฉันได้บทเรียนจากคุณ" แล้วหลังจากนั้นอะไรต่อรู้ไหม
B:อะไรครับ แล้วเธอทำไงต่อ??
A:มีเสียงแตร่รถดังเข้ามาในห้องพักของผม ผมจำได้ว่า เธอหันมามองหน้าผมทั้งน้ำตา แล้วเธอบอกผมว่า "ขอโทษน่ะนัด เขามารอฉันเคลียกับคุณนานไปแล้วล่ะ ชอให้คุณโชดดีเจอคนที่เหมาะกับคุณน่ะ" แล้วเธอหยิบกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ขึ้นมาพร้อมกับคำว่า "ลาก่อนน่ะ ขอบคุณอีกครั้ง" ตอนนั้นผม แม่งอยากจะวิ่งไปกอดเธออีกครั้งแต่ขามันตาย มันไปไหนไม่รอด
B:ไม่เป็นไร ผมเข้าใจความรู้สึกคุณน่ะ
C:คนไข้ทั้ง 2 ค่ะ หมดเวลาคุยกันแล้วค่ะ กรุณากลับไปพักผ่อนน่ะค่ะ
A:เดี้ยวผมมีอะไรเล่าให้คุณฟังอีกน่ะ พรุ่งนี้เจอกันครับ
B:ครับ ผมได้รู้สึกระบายความอึดอัดของผมไปบ้าง ขอบคุณมากครับที่รับฟังผม
ทั้ง 2 แยกย้ายกันไปตามทางของตัวเองในโรงพยาบาลทางจิต
SHARE
Writer
Anuang
เจ็บแบบละมุน
ปิดใจ หรือ เปิดใจ

Comments