มูฮัมหมัดเป็นคนดี
ตอนป.5 ผมมีเพื่อนอยู่คนหนึ่งชื่อ "มูฮัมหมัด"
มูฮัมหมัดนอกจากจะเรียนหนังสือไม่เก่งแล้ว
ยังเป็นคนที่ซกมกมาก

เขาคือ...
มูฮัมหมัดผู้ซึ่งเสื้อขาวกลายเป็นสีเทา
ผู้ซึ่งกางเกงสีกรมท่าซีดเป็นสีม่วง
ผู้ซึ่งเข็มขัดสีน้ำตาลที่เคยเหนียวหนึบแห้งกรอบเป็นโรตี
และผู้ซึ่งใส่ถุงเท้าเปลือยส้นเลียนแบบนักมวย

เวลาถูกถามในชั้นเรียน
มูฮัมหมัดจะทำหน้างงๆเบลอๆ
พร้อมกับขี้มูกใสๆที่ไหลย้อยออกมาตลอดเวลา
และก้มหน้าก้มตา ...เงียบ
จนถูกครูหน้าชั้นเรียนดุด่าเป็นประจำ

เพื่อนผู้หญิงไม่มีใครชอบมูฮัมหมัดเลยสักคน
เพื่อนผู้ชายก็ไม่ค่อยเล่นด้วย
ส่วนบรรดาครูบาอาจารย์นั้นหรือ
เอือมระอากับมูฮัมหมัดกันทั้งนั้น

มูฮัมหมัดเคยก่อวีรกรรมอันลือลั่นไปทั้งโรงเรียน
ด้วยการ "ขี้แตกคากางเกง" แล้วไม่ยอมไปล้าง
มัวแต่ยืนร้องไห้ให้ครูตีอยู่ตรงบันไดตั้งนานสองนาน
ตอนนั้น, เราไม่มีทางรู้เลยว่ามูฮัมหมัดคิดอะไรอยู่

สัปดาห์หนึ่งของเดือนกรกฏาคม
โรงเรียนได้มีการจัดงาน "สัปดาห์ภาษาไทย"
และได้ใช้ห้องเรียนว่างๆห้องหนึ่งที่ชั้นล่างจัดงานขึ้น
โดยการรับผิดชอบของครูท่านหนึ่ง...
ครูที่ดุด่ามูฮัมหมัดในชั้นเรียน
และเป็นคนเดียวกับที่ตวัดไม้เรียวตีมูฮัมหมัดวันก่อวีรกรรมขี้แตก

ในห้องเต็มไปด้วยบอร์ดนิทรรศการ
ประวัติที่มาของภาษาไทย กลอนสุนทรภู่
จำหน่ายพจนานุกรมทั้งเล่มหนาและเล่มบาง
ซึ่งทางครูผู้รับผิดชอบได้ให้นักเรียนหลายคนมาช่วยกันจัด
รวมทั้งผมด้วย

หลังจากมีงานไปได้ 2-3 วัน
สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น

เมื่อเช้าวันหนึ่ง...
พวกเราเปิดห้องไปเจอหมา 1 ตัวถูกขังอยู่ในนั้นทั้งคืน
จริงๆมันคงไม่มีปัญหาอะไร
ถ้าไม่ได้มี "เยี่ยว" และ "กองขี้" กระจายตัวอยู่ทั่วห้องเต็มไปหมด

จังหวะนั้น ครูผู้รับผิดชอบจัดงานถึงกับปรี๊ดแตก
บ่นด่านักการภารโรงที่ตอนปิดประตูห้องไม่ตรวจตราให้ถี่ถ้วน
พร้อมกับใช้ให้พวกเราไปเอาที่โกยผงและไม้ถูพื้นมาทำความสะอาด

อุปกรณ์ทำความสะอาดพร้อม
แต่ไม่มีนักเรียนคนไหนพร้อม
ทุกคนล้วนยืนเก้ๆกังๆ และเกี่ยงกันไปมา

ท่ามกลางฝูงชน
อยู่ๆมูฮัมหมัดก็เดินเดี่ยวๆออกมาหยิบที่โกยผง
และบรรจงเก็บขี้หมา...
ด้วยท่าทีที่ไม่มีความรังเกียจแม้แต่นิดเดียว

ปล่อยให้พวกเราผู้ซึ่งเรียนเก่งกว่า
เสื้อขาวกว่า กางเกงเข้มกว่า นับถือศาสนาพุทธ
ยืนนิ่งด้วยความตกตะลึง
ใช่, เราไม่มีทางรู้เลยว่ามูฮัมหมัดคิดอะไรอยู่

ครูผู้ซึ่งดุด่ามูฮัมหมัดมาทั้งชีวิตถึงกับชม
"มูฮัมหมัดเขาเป็นคนดี"
SHARE
Written in this book
เฮ้ย อย่าดิ
ผมจำได้ว่ามันเป็นวันจันทร์ ที่ผมเพิ่งตัดผมทรงนักเรียนหัวเกรียนมาใหม่ๆ ผมเป็นเด็กหงอที่มักถูกแกล้งอยู่บ่อยๆ และครั้งนี้ก็ไม่รอด... เพื่อนหัวโจกเดินเข้ามาเบิ๊ดกะโหลกเกรียนอย่างจัง จนมันดังแป๊ะ! จังหวะนั้นผมโมโหสุดขีด จึงโต้ตอบมันด้วยการพูดเสียงจ๋อยๆ ว่า... เฮ้ย อย่าดิ
Writer
NickyPP
writer
มีเรื่องมาเล่าให้ฟัง facebook.com/nickyppth

Comments

Orangegirl
5 years ago
มูฮัมหมัดเป็นคนดีจริงๆค่ะ อ่านแล้วปลื้มเลย
Reply
NickyPP
5 years ago
ใช่ครับ บางทีคนที่ดูเหมือนไม่ได้เรื่องอะไรสักอย่าง ก็ทำดีซะจนเราอาย / ขอบคุณที่เข้ามาอ่านครับ ^^
Orangegirl
5 years ago
เข้ามาเขียนบ่อยๆนะคะ จะคอยตามมาอ่านค่า
NickyPP
5 years ago
เช่นกันครับผม
passwayofwind
5 years ago
สำนวนภาษาสนุกน่าติดตาม เรื่องราวก็ฟิสกู๊ดมากๆ ชอบค่ะ
Reply
NickyPP
5 years ago
ขอบคุณนะครับ ^^
Namkanokp
5 years ago
มูฮัมหมัดเป็นคนดี
Reply
NickyPP
5 years ago
ใช่ครับ แค่เรียนไม่เก่งเสื้อดำกางเกงซีดเข็มขัดเก่าถุงเท้าขาด แค่นั้นเองครับ :P
Namkanokp
5 years ago
มาเขียนบ่อยๆนะค่ะ รออ่านอยู่ค่ะ
NickyPP
5 years ago
จ้าาาาาา
pomelo
5 years ago
ทำไมขำแฮชแท็ก555
Reply
NickyPP
5 years ago
555