คุณตาไปซื้อความสุขที่ตลาด
หลายเดือนให้หลังมานี้ ผมมีภารกิจในชีิวิตเพิ่มเติมมาอีกหนึ่งอย่าง นั่นคือทุกๆวันเสาร์เช้า คุณตาจะต้องไปซื้อของที่ตลาดเเห่งหนึ่งให้ได้
เข้าใจคำว่า "ให้ได้" ใช่ไหม
เหมือนเวลาซ้อมเชียร์ลีดเดอร์ ที่มักจะมีวลีปลุกใจอย่าง "ไม่ได้ไม่มี ไม่มีไม่ได้ ไม่ได้ต้องได้"
ต้องไป !!
สิ่งเดียวที่จะหยุดภารกิจนี้ได้คือฝนตก"หนัก"
นั่นแหละ ทำให้ทุกเช้าวันเสาร์เก้าโมงคือวันและเวลาที่ผมต้องพาคุณตาไปเดินตลาด

สาเหตุที่ต้องพาไปเพราะสายตาแกเริ่มแย่ลง ตาข้างขวามองไม่เห็นแล้วเพราะเป็นต้อหิน ข้างซ้ายมองเห็นประมาณ 30% ส่วนกำลังขาก็ค่อยๆอ่อนแรงลงตามสังขารที่ผ่านกาลเวลามายาวนาน

ตลาดเเห่งนี้เป็นซอยเล็กๆอยู่หลังเเฟลตตำรวจสถานีลุมพินี รูปพรรณสันฐานซอยนี้ลึกประมาณ 150 เมตร ถ้าผมเดินเองชิวๆแค่ 15 นาทีก็น่าจะได้ของครบตามต้องการ เเต่ด้วยความเร็วของการก้าวขาของคุณตา ทำให้การเดินตลาดในแต่ละครั้งใช้เวลาประมาณ 40 นาทีเศษ

คุณตาจะซื้อของกินเดิมๆ ขนมร้านเดิมๆ ทักทายแม่ค้าพ่อค้าด้วยคำๆเดิม ชวนคุยด้วยเรื่องเดิมๆ
สมัยทำงานเคยไปดูงานที่กำแพงเพชร พักโรงแรมนั้น ของกินที่ตรังอร่อยขนาดไหน ข้าวต้มมัดใต้ที่ความอร่อยยังฝังใจ ความลำบากบนทางลูกรังสู่ภาคอีสานในวันที่ยังไม่มีถนนมิตรภาพ

ผมเคยชวนแกไปเดินตลาดอื่นบ้างที่เดินได้ง่ายกว่านี้ ไม่ต้องเดินหลบท่อ หลบหลุม หลบรถ และมีของกินใหม่ๆให้เลือกซื้อ
เปลี่ยนรสชาติบ้าง กินของเดิมๆทุกอาทิตย์คงเบื่อแย่
แกปฏิเสธ

ในโลกของคุณตามีอะไรบ้าง ?
ตาแกมองไม่เห็น ตัดเรื่องอ่านหนังสือไปเลย ทีวีก็ไม่ดู นั่งฟังแต่วิทยุอย่างเดียว
จันทร์ถึงศุกร์แกจะไปเล่นหุ้นที่ตึกสินทรทุกวัน ถามว่าดูหุ้นยังไง แกจะมีเเว่นขยายขนาดยักษ์ติดไปด้วยเพื่อส่องจออีกที ส่วนชีวิตนอกเหนือจากนั้นคืออยู่กับบ้านฟังวิทยุ
และไปซื้อของที่ตลาดทุกวันเสาร​์
เคยชวนไปเที่ยวทะเลใกล้ๆ แกไม่ไป บอกว่าอยู่แบบนี้ดีแล้ว

สิ่งที่ทำให้คุณตามีความสุข จริงๆแล้วน่าจะมีหลายอย่าง แต่ด้วยสังขารที่ผ่านโลกมาร่วม 90 ปีนั้น เป็นทั้งเงื่อนไขและข้อจำกัดที่ทำให้ทุกวันนี้เหลือสิ่งที่คุณตาพอทำได้อยู่ไม่กี่อย่าง เช่นกันกับทางเลือกที่จะทำให้ตัวเองมีความสุข

บางวันคุณตาให้ซื้อขนมมาเยอะมาก ผมถามแกว่าซื้อเยอะขนาดนี้กินจะกินทันไหม เพราะขนมแบบเดียวกันที่ซื้อมาสัปดาห์ก่อนก็ยังเห็นว่าค้างอยู่ในตู้เย็น
"กินไม่ทันหรอก แต่ซื้อแล้วมีความสุข" แกตอบ

ความสุขที่ได้เลือกซื้อของเอง ความสุขที่ได้คุยกับแม่ค้าพ่อค้าคนเดิมๆ (ในเรื่องเดิมๆ) มีคนทักทาย มีคนอวยพรให้สุขภาพเเข็งแรง ได้อวยพรคนกลับ ได้แจกหวยบ้างบางที
และที่สำคัญได้ออกมาเดินเที่ยวบ้าง
เส้นทางความสุขที่สังขารยังพออนุญาติให้ทำได้

ทุกวันนี้ผมเลิกถามแกแล้วว่า ซื้อไปเยอะๆจะกินทันไหม ลองไปเดินอตก. ดูไหม
แต่จะล็อคเวลาเสาร์เช้าของตัวเองไว้พาแกไปตลาด

พาแกไปช้อปปิ้งความสุขเล็กๆ ในวันที่ร้านค้าความสุขอีกหลายร้านอยู่ไกลเกินสังขารจะไปถึง
SHARE
Writer
Poredee
over thinker
Facebook : Pattama Yuenyong Line : gigamun

Comments

K_Chom
5 years ago
^^ เยี่ยมมากเลยค่ะ คุณตาโชคดีที่มีคุณ และคุณเองก็คงโชคดีที่มีคุณตาเช่นกัน
Reply
Poredee
5 years ago
ขอบคุณครับ :)
Labellelaby
5 years ago
เส้นทางความสุขที่สังขารยังพออนุญาติให้ทำได้
อ่านเรื่องเฮียที่ไรต้องมีประโยชน์เด็ดที่โดนใจทุกเรื่องจริงๆ
/////ปรบมือ//////
Reply
Poredee
5 years ago
อิอิ ไปมีตติ้งกัลล์
Labellelaby
5 years ago
เงินเดือนออกแล้วไปๆ 555