ความหมายของการ"มีชีวิต"
วันนี้ ครบรอบหนึ่งปีแห่งการสูญเสียคนหนึ่งที่รักมาก
ถือว่าเป็นการสูญเสียครั้งแรกที่เป็นคนใกล้ชิด ที่ทำให้มีผลอย่างยิ่งต่อจิตใจ

ยังจำความรู้สึกในปีที่แล้วได้อยู่ทุกขณะ
บรรยากาศในตอนเช้า แสงสลัวลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้องนอน
วินาทีที่สะดุ้งตื่นเพราะเสียงโทรศัพท์ ความที่ยังมึนงงงัวเงียเพราะเพิ่งตื่นจากฝัน
วินาทีที่ได้ยินข่าว มันให้ความรู้สึกของการไม่มั่นใจ ว่านี่คือความฝันอยู่หรือเปล่า
เพราะเป็นสิ่งที่ไม่อยากเชื่อว่าจะเป็นไปได้ และไม่อยากให้เป็นจริง
นาทีที่ยังมันงง จนเริ่มตั้งสติได้ และปลอบใจคนส่งข่าว ซึ่งเป็นคนในครอบครัวที่จะต้องเสียใจกว่ามากไม่รู้กี่เท่าของที่เรารู้สึก
โต้ตอบไปด้วยคำพูดที่มีสติและเข้มแข็ง จนกระทั่งวางสาย มาอยู่กับตัวเอง ได้นั่งทบทวนสิ่งที่ได้ยินอีกครั้ง ทำให้รู้สึกเหมือนตกอยู่ในภวังค์ ใจสั่น มือสั่น ตัวสั่น แล้วค่อยๆฟูมฟายออกมาอย่างเสียสติ

นับตั้งแต่ช่วงเวลานั้นเรื่อยมาทั้งวัน ยังจำทุกเหตุการณ์ได้ไม่ลืม วันที่ใจวุ่นวายและอ่อนแอที่สุด พร้อมจะระเบิดน้ำตาออกมาได้ทุกขณะ ช่วงเวลาที่ต้องทำตัวเข้มแข็ง เพื่อให้แข็งแรงกว่าคนที่เจ็บปวดมากกว่า ทั้งที่แท้จริงแล้วตัวเองก็กำลังพูดปลอบใจในขณะที่แอบร้องไห้บ่อยครั้ง นึกถึงอยู่เกือบจะตลอดเวลา น้ำตาก็มาอยู่เรื่อยๆ วนอยู่กับความคิดเดิมๆ พาให้ส่งผลกับร่างกาย นอนไม่หลับ กระสับกระส่าย เบื่ออาหาร และพาซูบโทรมตาม
...กว่าจะผ่านช่วงนั้นมาได้ นี่ถือว่ายากลำบากและทรมานมากๆ กำลังใจจากเพื่อนฝูงคนรู้จักที่ส่งมา ช่วยให้ผ่านพ้นช่วงเลวร้ายมาได้จริงๆ

แม้กระทั่งทุกวันนี้ ก็ยังมีเรื่องที่ทำให้คิดถึงอยู่บ่อยๆ
หลายครั้ง ความคิดถึงก็ทำให้รู้สึกอบอุ่น
หลายครั้งทำให้รู้สึกเคว้งคว้าง
และหลายครั้งก็ทำให้มีน้ำตา

เหตุการณ์ในครั้งนี้เลยทำให้รู้ว่า แท้จริงแล้วตัวเราเป็นคนที่ยอมรับความจริงกับความสูญเสียไม่ได้เลย เกือบทุกครั้งยังคิดว่ามันไม่น่าใช่เรื่องจริง ทำไมต้องเป็นแบบนั้น ทำไมถึงเป็นแบบนี้ อยากให้สิ่งที่เคยเคลื่อนไหวในอดีต ยังคงเป็นแบบนั้น ไม่อยากให้เค้าหายไป อยากให้เค้ามีเลือดเนื้อ มีตัวตนอยู่ เพราะเมื่อคิดถึงภาพเก่าๆทีไร ก็จะจบด้วยภาพใหม่ที่คนๆหนึ่งซึ่งเคยมีตัวตน ค่อยๆเลือนลางจนหายไป เหลือเพียงความเงียบงันและจับต้องไม่ได้อีกต่อไป

แต่ไม่ว่าจะเศร้าเพียงใด สุดท้ายทุกคนก็ต้องดำเนินชีวิตต่อไป
การหยุดความคิดที่ทำให้ตัวเองรู้สึกเศร้าให้ได้ อาจจะต้องพยายามคิดให้เป็นสิ่งที่ดี คิดว่าเค้าไม่ได้จากไปไหน คิดให้มีรอยยิ้มและอบอุ่นใจ
ที่สำคัญคือเอาเรื่องนี้มาเป็นสิ่งเตือนใจในชีวิต เราแก้ไขสิ่งที่เกิดไปแล้วไม่ได้ แต่สามารถนำสิ่งนั้นมาเป็นบทเรียนในชีวิตได้ อย่างน้อยก็ทำให้ระวังในการใช้ชีวิตมากขึ้น เราไม่สามารถรู้ได้เลยว่าแต่ละนาทีจะเกิดอะไรขึ้น แม้จะไม่ได้อยู่ในสถานที่หรือสภาวะที่มีความเสี่ยง แม้จะมั่นใจว่าใช้ชีวิตไม่ประมาทแล้ว ก็ยังหนีความตายไม่ได้ แต่แน่นอน สุดท้ายเราหนีบุญกรรมที่ทำมาไม่ได้ ก็ทำเท่าที่ทำได้ ทำทุกวันให้ดีที่สุด การไม่ประมาทย่อมลดความเสี่ยงได้มากกว่า หมั่นตรวจสุขภาพ ดูแลตัวเอง ดูแลคนที่เรารัก เพราะไม่รู้ว่าจะได้ทำมันไปถึงวันไหน ความจริงแล้วแค่วินาทีเดียวก็อาจเปลี่ยนชีวิตทั้งชีวิตไปเลยก็ได้ และหลายครั้งที่เราไม่มีเวลาได้เตรียมตัวเตรียมใจก่อนเลย

เราเองก็ได้เข้าใจความหมายของคำว่า "มีชีวิต"และ"ไม่มีชีวิต"อย่างถ่องแท้ในครั้งนี้เอง
ก่อนนี้ที่ยังไม่เกิดขึ้นกับคนสนิทหรือคนใกล้ชิด ที่มีอิทธิพลกับชีวิตเรา ก็ยังไม่รู้สึกอะไรมากมายนัก ได้รู้สึกเพียงร่วมเสียใจ แต่ไม่ได้สัมผัสถึงความว้าเหว่ การมีเลือดเนื้อ และการไม่มีเลือดเนื้อ ร่างกาย สายตา คำพูดจา รอยยิ้ม ท่าทาง อิริยาบถ เสียงหัวเราะ การเคลื่อนไหว การโต้ตอบ... พอไม่มีสิ่งเหล่านี้แล้ว ทุกอย่างมันเคว้งคว้าง ทำให้การมีชีวิตและไม่มีชีวิตมันต่างกันโดยสิ้นเชิงจริงๆ

ที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งที่ได้จากเหตุการณ์นี้ก็คือ "การเป็นคนดี"
ความเสียใจในครั้งนี้มันทำให้เรากลับมามองตัวเอง ทำไมเราและอีกหลายคนถึงเสียใจมากมาย ทำไมยังคิดถึงเรื่องราวดีๆ ความทรงจำดีๆ สิ่งที่เค้าเคยทำ ยังเสียดายกับการจากไป...
ก็เพราะเค้าเป็นคนดี เป็นคนที่เมื่อจากไปแล้ว จะหลงเหลือไว้ซึ่งสิ่งดีๆ ให้คนที่ยังอยู่ได้นึกถึง ความดีที่เค้าเคยทำ การช่วยเหลือ การเสียสละ คำสอนสั่ง แนะนำ ตักเตือน ความเป็นมิตร ความเอื้อเฟื้อ...

และเราเองก็อยากจะเป็นแบบนั้น
เป็นคนที่จากไปแล้วทำให้คนอื่นเสียดาย
มันดีกว่าการที่จากไปโดยไม่มีใครหวนระลึกนึกถึงอีกเลย หลังผ่านพันช่วงมารยาทแห่งการแสดงความรู้สึกเสียใจ ในช่วงเพียงไม่กี่สัปดาห์ไปแล้ว ถึงแม้ว่าวันนั้นเราอาจจะไม่ได้รับรู้ถึงสิ่งที่ยังอยู่อีกแล้วก็ตาม แต่มันก็เป็นเรื่องดีใช่มั้ย

ทุกวันนี้เวลาที่นึกถึง ก็คิดว่าจะพยายามเป็นให้ได้แบบนั้น
นำมาเป็นแบบอย่างที่ดี และจะเป็นคนที่ใครๆกล่าวขานว่า"ดี"ให้ได้
ขอบคุณที่เข้ามาทำให้พวกเราคิดถึง และเข้ามาเป็นสิ่งดีๆ ส่วนหนึ่ง ที่จะอยู่ในความทรงจำของเราตลอดไปนะคะ

รักและคิดถึงเสมอ : )
๑๔ มกราคม ๒๕๕๘
SHARE
Writer
PopoeZung
soulful
แค่คนชอบเล่า แต่ไม่เมานะ :D

Comments

Panupong
6 years ago
สู้ๆ ครับ ^^
Reply
PopoeZung
6 years ago
ขอบคุณนะคะ :))