peachtea
Blogger
Message
เนื่องจากอยากจะเขียน “ไดอารี่ออนไลน์” แบบที่ไม่ได้อยากให้คนรู้จัก (บางคน) เห็น แต่ให้คนไม่รู้จักผ่านเข้ามาอ่านได้ไม่หวง หาไปหามาก็นึกถึงบล้อกนี้ขึ้นมา มาดูกันว่าจะเขียนได้นานแค่ไหน สมัยก่อนเวลาที่มีไดอารี่ฮับ และเฟสบุ้คพึ่งจะอายุไม่ถึงสิบขวบ จำได้ว่าเราไม่ได้เป็นคนไร้สาระอะไรขนาดที่มัวแต่เอาเวลามานั่งไถดูชีวิตโซเชียลของชาวบ้าน เสร็จก็มานั่งเหงา ๆ เลยนะ จำได้ว่าวัน ๆ หมดไปกับการดูหนัง ดูการ์ตูนที่ชอบ เขียนไดอารี่ออนไลน์ (ที่คนไม่รู้จักมาอ่านและคอมเม้นบ้างเป็นบางที) ไม่เคยเอาชีวิตไปผูกติดกับยอดไลค์ หรือยอดคอมเม้นบ้าบออะไรแบบที่สังคมสมัยนี้เป็น ชีวิตตอนนี้จริง ๆ คือดีกว่าเมื่อก่อนมาก ได้เจอสามีผู้ที่มีจิตใจมั่นคงดั่งภูเขา (?) เป็นคนที่มีความเป็นเหตุผลชั้นยอดตามสไตล์ลุงญี่ปุ่น ชอบเมืองไทยม๊ากมาก พูดอังกฤษไม่ได้ ชอบทำอาหาร ชอบทำงานบ้านสุด ๆ เป็นคนญี่ปุ่นปลอมแบบที่ว่า เรื่องงานเหรอเอาไว้ทีหลัง ครอบครัวต้องมาก่อน ความสัมพันธ์ในบ้านสำคัญที่สุด อันนี้ไม่ใช่สปอยแบบใช้เงินสายเปย์นะ สิ่งที่นางให้เสมอคือ “เวลา” ค่ะ แต่แน่นอนว่าไม่มีอะไรเพอร์เฟค สาผู้เป็นคนรักครอบครัวและใช้เวลาเพื่อครอบครัวแบบนี้ก็จะไม่ได้มีความทะเยอทะยานมากมายอะไร ถึงขนาดยอมทำงานบริษัทเล็กลงกว่าเมื่อก่อน รับเงินเดือนน้อยลง แต่มีเวลาดูแลบ้านมีเวลาดูแลครอบครัวมากขึ้น นี่คือความสุขที่เขาเลือกแล้ว อะไรแบบนี้.. และแน่นอน ญี่ปุ่นปลอมคนนี้มีความญี่ปุ่นจริงอยู่สองเรื่องคือ สูบบุหรี่กับกินเหล้านะจ๊ะ บล้อกนี้ก็จะเป็นเรื่องราวของสาวไทยที่มาแต่งงานกะสามีผู้เป็นญี่ปุ่นปลอม ๆ บ้าน ๆ ซาลารี่แมน ซึ่งคงเน้นเขียนเรื่องราวไดอารี่ประจำวัน และอาจจะมีบ่น ๆ เรื่องงานของตัวเองด้วยเล็กน้อยค่าา
10
Stories
7
Followers
74
Following
LATEST STORIES
MOST POPULAR